BLACK RADIO: Piosenki Alicii Keys

Młoda dziewczyna z warkoczykami na głowie siedzi przy pianinie. Tak zaczyna się teledysk do jednego z największych przebojów początku XXI wieku, “Fallin'”, zdobywającej dopiero popularność Alicii Keys. Od tej chwili minęło już prawie piętnaście lat, a amerykańska wokalistka nic a nic się nie zmieniła. Wciąż w jej duszy gra muzyka. Brzmienie przeszło wprawdzie małą metamorfozę i nie prezentuje się już tak genialnie jak na początku wieku, ale po to mamy Internet, by na chwilę przenieść się w czasie. Jest 5. czerwca 2001 roku…

Tego dnia do sklepów płytowych trafia album “Songs in A Minor”. Nie wziął się on jednak z powietrza. W młodym wieku Alicia trafiła pod skrzydła Jermaine’a Dupriego i już w 1997 roku nagrała swoją pierwszą piosenkę “Dah Dee Dah (Sexy Thing)”. Kompozycja trafiła na soundtrack do filmu “Faceci w czerni”. Rok później Keys rozpoczęła prace nad debiutancką płytą. Kilkukrotnie zmieniała wytwórnię. Przez te parę lat Alicia nagrała ponad trzydzieści piosenek, umieszczając połowę na krążku, który pierwotnie zatytułowany był “Soul Stories in A Minor”. Płyta zadebiutowała na pierwszym miejscu amerykańskiej listy bestsellerów stając się niedługo potem jednym z najlepiej sprzedających się wydawnictw 2001 roku. Dobry wynik album osiągnął także w Kanadzie, Niemczech i Australii. Szacuje się, że dzisiaj w swoich domach debiut Alicii ma ponad dwanaście milionów fanów.

Płyta “Songs in A Minor” składa się z aż szesnastu kompozycji. Otwiera ją zagrane na pianinie intro “Piano & I”, kończy zaś “Caged Bird” zawierające ukryty kawałek “Lovin U”. Autorką większości piosenek jest sama Alicia. Kilka kawałków pomogli jej napisać tacy artyści jak Jermaine Dupri, Kerry Brothers, Jr. i Taneisha Smith. Jeden tylko utwór jest coverem – Keys zdecydowała się nagrać swoją wersję “How Come You Don’t Call Me” Prince’a. Oryginał powstał na początku lat 80. Na “Songs in A Minor” znajdziemy tylko jeden duet – “Mr. Man” z Jimmym Cozierem. Japońska wersja krążka wzbogacona została o premierowy kawałek “Rear View Mirror”, a wydana dziesięć lat później rocznicowa edycja albumu kusiła słuchaczy niewydanymi wcześniej piosenkami: “Typewriter”, “Ghettoman” i “I Won’t (Crazy World)”.

“Fallin'”, debiutancki singiel Alicii, jest dziś jej piosenką-wizytówką. Przebojem, który zna bodajże każdy. Co ciekawe, utwór nagrany został w ostatnich dniach pracy nad “Songs in A Minor”. Kompozycja trafiła na szczyty list przebojów w takich krajach jak Belgia, Holandia, Nowa Zelandia i USA. W Polsce była 4. W 2011 roku VH1 umieściło “Fallin'” na 22. miejscu listy 100 Greatest Songs of the 2000s. Za swoją piosenkę Keys nagrodzona została wieloma statuetkami, m.in. ASCAP Pop Awards, Grammy (w trzech kategoriach!), MTV VMA.

Ze swojej debiutanckiej płyty artystka wylansowała jeszcze trzy inne piosenki. Drugim singlem została kompozycja “A Woman’s Worth”. Utwór doszedł do 7. miejsca na amerykańskiej liście przebojów. Stał się jednym z największych przebojów 2002 roku w Nowej Zelandii. Po “A Woman’s Worth” przyszła kolej na “How Come U Don’t Call Me”, czyli cover kawałka Prince’a. Piosenka poradziła sobie nieźle na Węgrzech i w Belgii. Ostatni singiel z “Songs in A Minor”, “Girlfriend”, cieszył się najmniejszym powodzeniem. Utwór nie wszedł na główną amerykańską listę i zadowolić się musiał jedynie 82. pozycją na Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs. Był jednak drugim (oczywiście po “Fallin'”) najlepiej przyjętym singlem Alicii w Australii. Warto dodać, że “Girlfriend” słyszymy… na początku teledysku do “Fallin'”.

Alicia po prostu musiała wyruszyć w trasę koncertową. Songs in A Minor Tour trwało (wliczając ponad roczną przerwę) od 22. stycznia 2001 roku do 30. sierpnia 2002 roku. Artystka nie wyrwała się poza granice Ameryki Północnej, dając łącznie 58 koncertów w USA i Kanadzie. Setlistę, jak łatwo można się domyślić, zdominowały kompozycje z albumu. Publiczność usłyszała więc nie tylko popularne single, ale i “Mr. Man”, “Why Do I Feel So Sad” czy “Goodbye”. Cały set dopełniały covery (m.in. “Someday We’ll All Be Free” Donny’ego Hathaway’a i “Light My Fire” The Doors). W latach 2001 i 2002 Alicia często pojawiała się na różnych branżowych imprezach, nie tylko pozując na czerwonym dywanie, ale i występując. Podczas Billboard Music Awards 2001 zaśpiewała “A Woman’s Worth” a także towarzyszyła Angie Stone i Eve w utworze “Brotha”. Na MTV VMA 2001, VH1 Vogue Fashion Awards, World Music Awards i Echo Music Awards zaśpiewała “Fallin'”. Na “How Come You Don’t Call Me” przyszła kolej podczas Soultrain Music Awards. Medley “Fallin'” i “A Woman’s Worth” wykonała na rozdaniu nagród Grammy w 2002 roku.

Promocja debiutanckiej płyty Alicii Keys zahaczała także o pojawianie się w prasie. Artystka gościła na okładkach takich magazynów jak “Blender”, “Bonjour”, “Dazed & Confused”, “Entertainment Weekly”, “Essence”, “Grazia”, “Guiden”, a nawet “Black Hairstyles & Trends” czy “Hype Hair”, będąc niejako doceniona za swoją niebanalną fryzurę. Przykłady gazet, z okładek których spoglądała na nas Alicia, można mnożyć. Wokalistka udzielała też wielu wywiadów w telewizji. Oglądać ją można było w “Access Hollywood” i “Leute Heute Show” w Niemczech. Przyjmowała także zaproszenia na różne eventy, takie jak Teen Maybeline Model Search Party, Kiss Fm Jingle Ball, impreza urodzinowa Beyonce czy BMG Media Party.

9 Replies to “BLACK RADIO: Piosenki Alicii Keys”

  1. Jakiś czas temu chciałam zakupić ten album, już trzymałam go w dłoni, już szłam do kasy, gdy nagle coś innego przykuło moją uwagę. Kiedyś przesłucham.
    U mnie nowa notka, zapraszam i pozdrawiam. 🙂

Odpowiedz na „~adixAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *