Francuski reżyser i wokalista, Yoann Lemoine, znany szerszej publiczności pod pseudonimem Woodkid, do grona moich ulubionych artystów trafił dość szybko. Zakochałam się w jego muzyce – nieoczywistej, epickiej, poruszającej. Zdaję sobie sprawę, że jego utwory nie należą do najpopularniejszych. Nie usłyszymy ich w radiu. Nie przeczytamy o nich w gazetach. Nie zobaczymy ich nominowanych do pierwszych lepszych nagród MTV obok piosenek Beyonce czy Katy Perry. Warto jednak zaznaczyć, że z popowym światem Woodkid miał sporo wspólnego. Wiecie, kto odpowiada za reżyserię klipów “Born to Die” Lany Del Rey, “Teenage Dream” Katy Perry czy “Back to December” Taylor Swift? To właśnie jego robota. Chociaż ogląda się je całkiem nieźle, nijak mają się do autorskiej twórczości Woodkida, do jego wyobrażeń muzyki. Wodze wyobraźni artysta popuścić może we własnych teledyskach. Na koncie ma na razie cztery klipy, które tworzą pewną historię. Pokazaną jednak od tyłu. Jego mini-film powstawał prawie cztery lata, a ja teraz postaram się opowiedzieć jego fabułę. Łatwo nie będzie. Oto moja interpretacja The Golden Age… .
