Jeszcze rok temu Baxter Dury był dla mnie jednym z tych nazwisk, które stanowiły zagadkę. Wszystko zmieniło się przy okazji premiery “Allbarone”- płyty, która od pierwszego odsłuchu wciągnęła mnie bez reszty i bardzo szybko wskoczyła na szczyt mojego osobistego podsumowania 2025 roku. Ten charakterystyczny miks alternative dance, brytyjskiego chłodu i ironii sprawił, że twórczość Baxtera na dobre zagościła w moich słuchawkach. Taki krążek nie mógł nie być promowany trasą koncertową.
Ciągnęło mnie w maju do albumów, które ukazały się w pierwszej dekadzie XXI wieku. Tu reprezentowane są chociażby przez P!nk oraz Avril Lavigne. A poza tym masa nowości. Zarówno od wschodzących gwiazd muzyki (Sienna Spiro, Lime Garden), jak i starych wyjadaczy (Father John Misty, Olivia Rodrigo). A na deser kompozycja, którą odkryłam dopiero podczas Eurowizji.
Sanah osiągnęła już w Polsce taki status, że jej publiczność dawno przestała mieścić się w koncertowych halach. Kiedy dziś artystka planuje trasę, naturalnym miejscem stają się stadiony. Zuzanna ma już doświadczenie w graniu na tak dużą skalę, ale koncert w Poznaniu był jej pierwszym występem tego typu w tym mieście, co samo w sobie nadawało wieczorowi wyjątkowy charakter. Widziałam wcześniej nagrania i krótkie relacje z jej stadionowych koncertów i byłam pod wrażeniem, jak potrafi zamienić stadion w przestrzeń pełną emocji i wspólnego śpiewania. Chciałam poczuć to na własnej skórze.
Nie od razu obdarzyłam Madison Beer zaufaniem. Wydawała mi się być kolejną ładną dziewczyną, która poza swoją urodą nie ma zbyt dużo do zaoferowania. Tymczasem jej studyjne płyty udowodniły mi, że artystka ma też coś do wyśpiewania. Postanowiłam zebrać dziesięć piosenek jej autorstwa, do których wracam najczęściej. To moja osobista lista kawałków, które coś mi robią, niezależnie od tego, czy są popularne, czy trochę bardziej ukryte w albumach.
Jak co roku przed eurowizyjnymi zmaganiami na scenie wybieram kilka utworów, które po prostu zostały ze mną na dłużej. W tym zestawieniu nie ma więc wskazywania faworyta do zwycięstwa. Zamiast tego jest pięć piosenek, którym kibicuję najbardziej i które, niezależnie od wyniku, już wygrały moją uwagę.
Czytaj dalej Eurowizja 2026: 5 piosenek, za które trzymam kciuki
Odkrycia po tegorocznej edycji Next Fest. Wspomnienie o płycie Bat For Lashes sprzed dwóch dekad. Madonna w klubowym wydaniu. Oraz Lana Del Rey w swoim bondowskim momencie. Te i inne kompozycje towarzyszyły mi w kwietniu.
Wraz z nadejściem wiosny budzi się nie tylko miasto, ale i scena muzyczna. W Poznaniu ten moment ma swój wyraźny sygnał – Next Fest, który co roku otwiera sezon polskich festiwali. Przez trzy dni artyści wychodzą z cienia studiów i sal prób, by w końcu pokazać swoją pracę na żywo. To czas nowych brzmień, świeżej energii i muzyków, którzy razem z wiosną wracają do życia. Są gotowi, by dać się usłyszeć, poznań i zyskać nowych słuchaczy.
Poznański Next Fest jest trochę niczym muzyczne laboratorium, w którym zabawić się możemy w odkrywcę nowego muzycznego talentu. W tym roku line up wydarzenia znów kusi nieoczywistościami, więc zamiast biec za najgłośniejszymi nazwami, warto skręcić tam, gdzie dopiero zaczyna się robić ciekawie. Przedstawiam kilku artystów, którzy wpadli mi w ucho w 2026 roku.
Kiedy tylko nadarza się okazja, zawsze wypatruję możliwości zobaczenia Kasi Lins na żywo. Jej koncerty mają w sobie coś, co trudno uchwycić jednym słowem. Każda kolejna era jej kariery to inna historia – inny nastrój, inne emocje, inna perspektywa. Dlatego powrót na jej koncert nigdy nie jest powtórką. Jest raczej wejściem w zupełnie nowy świat. 22 marca w Poznaniu na scenie klubu Tama pojawiła się nie tyle Kasia Lins, co wykreowana przez nią Obywatelka K.L.
Pierwszy w miarę cieplejszy i słoneczniejszy miesiąc tego roku przyniósł nam porcję premierowych utworów od takich artystów jak Fink czy Ego Ella May. Chętnie jednak robiłam wycieczki w przeszłość i sięgałam po nagrania Destiny’s Child czy Clan of Xymox. Z tej mieszanki wyszła lista kompozycji, które na koniec marca chciałabym wam polecić.
