Prosimy nie karmić popowego potwora, prosi w tytule swojej nowej, trzeciej studyjnej płycie rodzeństwo Georgia i Caleb Nottowie, pozując do zdjęcia na teatralnej, vintege’owej, trącącej lekkim kiczem okładce. Skąd takie życzenie? Być może ten popowy potworek się przejadł, bo BROODS ugościli go po królewsku i usadzili przed suto zastawionym stole. Brzmi to dość zaskakująco, gdy ma się w pamięci poprzedni, ubogi krążek Nowozelandczyków.
Czytaj dalej #940 BROODS “Don’t Feed the Pop Monster” (2019)
Kto by przypuszczał, że w 2016 roku trzymająca się z boku i sprawiająca wrażenie osoby, która porzuciła myśli o muzycznej karierze wokalistka przyćmi samą Beyoncé i odbierze jej płycie-niespodziance “Lemonade” tytuł najszerzej komentowanego rhythm’and’bluesowego albumu dwunastu miesięcy. Tę rywalkę Knowles miała wśród najbliższych. Solange, jej młodsza siostra, nieoczekiwanie stała się sensacją. A raczej nie tyle ona, co jej krążek “A Seat at the Table”. Dziś Amerykanka ponownie zaprasza nas do stołu. Tylko ta uczta jakaś taka skromniejsza.
Rok po premierze ostatniej, imiennej płyty kanadyjska wokalistka Avril Lavigne otrzymała od lekarza niepokojącą diagnozę – cierpi na boreliozę, zakaźną chorobę, którą przenoszą kleszcze. Zagraża ona życiu, więc powiedzieć można, iż artystka znalazła się na naprawdę ostrym zakręcie. Postanowiła zawalczyć nie tylko przy pomocy współczesnej medycyny, ale i piosenek. Pisanie i tworzenie podziałać miało jak terapia.
Za tą dziewczyną ciężko ostatnio nadążyć. Ariana Grande, ulubienica Ameryki i nastolatek z całego świata, nie skończyła promować wydanego u schyłku ubiegłych wakacji albumu “Sweetener”, a już miała gotowy materiał na kolejny krążek. Nie czekała, nie zwlekała. Nie dała od siebie odpocząć. Ponownie przystąpiła do ofensywy, a wytężoną pracę nad wydawnictwem potraktowała jako terapię. Co tym razem dolegało artystce?
Jedna chwila potrafi sporo zmienić. Zach Condon, założyciel Beirut – najbardziej wędrownego zespołu świata, przekonał się o tym na własnej skórze, gdy szukał inspiracji w niewielkim, włoskim miasteczku Gallipoli. Natknął się na muzyczną paradę wędrującą uliczkami antycznego miasta. Ten widok tak na niego wpłynął, że w krótkim czasie napisał piosenkę, której nadał tytuł “Gallipoli”. Szybko powstały kolejne, a dziś nasze uszy cieszy piąty studyjny album jego formacji. Ponownie pakujemy plecaki i ruszamy w drogę u boku Beirut.
Amerykańska wokalistka Maggie Rogers jest przykładem tego, że studia czasem potrafią coś człowiekowi dać*. Wzięła udział w warsztatach, które na jej uniwersytecie zorganizowano, i które swoją obecnością zaszczycił sam Pharrell Williams. Kilkoro szczęśliwców miało okazję zagrać mu swoje piosenki. Jednym z nich była właśnie ona. Reakcja Williamsa na skomponowany przez nią utwór “Alaska” stała się internetowym viralem, a z nieznanej studentki uczyniła nową nadzieję indie popu. Jakiś czas temu ta nadzieja wydała debiutancki longplay.
Czytaj dalej #933 Maggie Rogers “Heard It In A Past Life” (2019)
Dopiero co zdążył minąć pierwszy miesiąc nowego roku, a ja już znalazłam płytę, która ma szansę namieszać w moim końcoworocznym podsumowaniu. I naprawdę nie przypuszczałam, że będzie to album właśnie tego faceta. Muzyka trzydziestoletniego Jamesa Blake’a podobała mi się odkąd pamiętam, ale nigdy nie oczarował mnie na tyle, bym nie mogła się od niego oderwać. Aż tu nadszedł osiemnasty stycznia i premiera “Assume Form”…
I build a home and wait for someone to tear it down, then pack it up in boxes, head for the next town running śpiewa Alice Merton w przeboju “No Roots”, który w ubiegłym roku opanował całą Europę. Urodzona w irlandzko-niemieckiej rodzinie wokalistka mimo młodego wieku zdążyła przeprowadzić się dziesiątki razy i posmakować życia w różnych częściach globu. Stąd jej piosenka o braku korzeni, która zwiastowała pierwsze długogrające dzieło Merton. Czy płyta “Mint”, jak tytułowa mięta, jest świeża i orzeźwiająca?
Dorothy Miranda Clark, znana w Internecie jako Dodie, ledwie weszła w wiek nastoletni a już postanowiła wypróbować moc Internetu i promować własną osobę. Łatwo zgadnąć – wrzucała do sieci covery. Był jednak jeden haczyk – sięgała po ukulele i nadawała znanym utworom (m.in. “Toxic” Britney Spears) drugie życie. Niedługo potem zaczęła pisać własne piosenki, w których łączyła melancholijny pop z folkiem. Właśnie wydała swoją trzecią epkę, “Human”.
