#1101 Dua Saleh “Rosetta” (EP) (2020)

Dua Saleh była dzieckiem, kiedy wraz z rodzicami wyemigrowała z Sudanu do Stanów Zjednoczonych. Tam połknęła bakcyla i zainteresowała się sztuką – poezją, aktorstwem i oczywiście muzyką. W jej domu słuchało się sudańskich wykonawców, lecz będąc nastolatką Dua zakochała się w jazzie i hip hopie z lat 90. I to właśnie z tego drugiego gatunku postanowiła uczynić bazę swoich własnych piosenek.

Czytaj dalej #1101 Dua Saleh “Rosetta” (EP) (2020)

#1100 Einstürzende Neubauten “Alles in Allem” (2020)

Założona w Zachodnim Berlinie na początku lat 80. kapela Einstürzende Neubauten od czterdziestu lat zaskakuje, choć ja na dobre w jej twórczość wsiąkłam zaledwie kilka miesięcy temu. Długo więc nie czekałam na nowe wydawnictwo sygnowane nazwą tego nietypowego zespołu. “Alles in Allem” jest bowiem następcą wydanego w 2007 roku albumu “Alles wieder offen”. Po drodze był jeszcze projekt “Lament” inspirowany I Wojną Światową, ale na ten właściwy krążek fani Niemców czekać musieli czekać przeszło dekadę. Tu nie było więc miejsca na potknięcia.

Czytaj dalej #1100 Einstürzende Neubauten “Alles in Allem” (2020)

#1099 Ellie Goulding “Brightest Blue” (2020)

Patrząc wstecz, to naprawdę wspaniały popowy album. Myślę tylko, że nie była to płyta Ellie Goulding – taką zaskakującą opinią o wydawnictwie “Delirium” podzieliła się chwilę temu brytyjska wokalistka. Swoimi słowami odcina się od poprzedniego krążka, podkreślając, że niewiele było w tych piosenkach szczerości i naturalności. Ale to zauważa chyba każdy, kto – znając “Lights” i “Halcyon” – choć raz sięgnie po ich następcę. Tegorocznym albumem “Brightest Blue” Goulding znów chce przekonać nas, że panuje nad sytuacją.

Czytaj dalej #1099 Ellie Goulding “Brightest Blue” (2020)

#1097, 1098 Kasia Lins “Moja wina” (2020) & Stach Bukowski “Czerwony SUV” (2020)

Z polską muzyką mam tak, że nie słucham jej jakoś często i mam ogromne braki, ale jak już trafię na album, który mnie zainteresuje, nie potrafię przez długi czas wypuścić go z rąk. W pierwszej połowie 2020 roku do moich rąk trafiły dwa krążki, które przez pewien czas zdominowały moje playlisty.

Czytaj dalej #1097, 1098 Kasia Lins “Moja wina” (2020) & Stach Bukowski “Czerwony SUV” (2020)

#1096 Jill Scott “Who Is Jill Scott?: Words and Sounds, Vol. 1” (2000)

Druga połowa lat 90. D’Angelo wydaje album “Brown Sugar”, Erykah Badu debiutuje z krążkiem “Baduizm”, a Lauryn Hill odłącza się od kolegów z The Fugees i rzuca świat na kolana płytą “The Miseducation of Lauryn Hill”. Łączy ich jedno – definiowanie neo soulu. Nowoczesne oblicze tego gatunku miało bardziej rozrywkowy charakter, za który odpowiadały elementy zaczerpnięte z hip hopu, elektroniki czy afrykańskiej muzyki. W tym samym czasie Jill Scott marzy o tym, by być nauczycielką.

Czytaj dalej #1096 Jill Scott “Who Is Jill Scott?: Words and Sounds, Vol. 1” (2000)

#1095 Rimon “I Shine, U Shine” (2020) (EP)

Rimon, stacjonująca w Holandii erytrejska wokalistka, w ciągu dwóch lat zdążyła rozkochać w sobie słuchaczy, których najbardziej inspirują brzmienia z pogranicza r&b i neo soulu. Rozpoczęła swoją podróż mini albumem “BBGIRL FOCU$” i szybko ruszyła w dalszą drogę, której kolejnym przystankiem jest “I SHine, U Shine”. To wprawdzie wciąż nie pełnoprawna płyta, lecz epka, ale w takim formacie twórczość artystki może być lepiej przyswajalna.

Czytaj dalej #1095 Rimon “I Shine, U Shine” (2020) (EP)

#1094 Summer Walker “Life on Earth” (EP) (2020)

Urodzona w Atlancie Summer Walker w ubiegłym roku swoim krążkiem “Over It” zdobyła złoto w kategorii “moja ulubiona debiutantka w świecie r&b” i dołączyła do grona poprzednich laureatek postaci takich nazwisk jak Jorja Smith czy SZA. Do gustu przypadła mi nie tylko jej osobowość (zaskakująco grzeczna i mało pyskata jak na towarzyszącą płycie sesję zdjęciową), ale i nieopieranie muzyki jedynie na komputerowych bitach.

Czytaj dalej #1094 Summer Walker “Life on Earth” (EP) (2020)