Ogłoszony przed rokiem festiwal Bittersweet wywołał u mnie sporo emocji. W końcu pojawiła się szansa na to, że w niezbyt atrakcyjnym pod koncertowym względem Poznaniu ma szansę wydarzyć się coś fajnego. Coś, co mogłoby być niezłą alternatywą dla Orange Warsaw Festival i luką po niesławnym już Fest Festivalu. Pierwsza edycja trzydniowej imprezy już za nami, więc pora na podsumowania. Było bardziej bitter czy sweet?
Po burzliwym roku, który przyniósł nie tylko prywatne i artystyczne rozczarowania, ale także poważne wątpliwości co do dalszej kariery, Jennifer Lopez powróciła z nową energią. Choć jej ostatni album “This Is Me… Now” nie spełnił oczekiwań komercyjnych, a amerykańska trasa została odwołana z powodu kiepskiej sprzedaży biletów, J.Lo postanowiła zaadresować swoją twórczość do słuchaczy z innej części globu planując występy m.in. w Kazachstanie, Armenii i Polsce. 25 lipca zawitała do Warszawy.
Może i niewiele jest osób, które w ogóle zarejestrowały fakt, że przed rokiem ukazała się nowa płyta Justina Timberlake’a (“Everything I Thought It Was”), ale zainteresowanie koncertami amerykańskiego wokalisty nie spada wraz z upływem lat. Od dłuższego czasu objeżdża świat ze swoim nowym popowym show, a jednym z jego ostatnich przystanków była Warszawa i wypełniony millenialsami PGE Narodowy.
Są takie albumy, których rocznice warto świętować z pompą. Niektórzy artyści sięgają do szuflady i ujawniają schowane wcześniej kompozycje z sesji nagraniowych, inni odświeżają stare przeboje. Macy Gray, amerykańska wokalistka o niepowtarzalnym, ochrypłym głosie, z okazji 25-lecia swojego płytowego debiutu wyruszyła w trasę koncertową, która objęła wiele europejskich miast.
Dawno, dawno temu, za siedmioma górami, za siedmioma rzekami… stop. Nie tak dawno, bo kilka lat temu. Nie nad siedmioma rzekami, ale nad jedną, poznańską Wartą, odbywał się festiwal Spring Break, który gromadził w swoim line upie młodych polskich twórców, którzy dopiero marzą o muzycznej karierze. Spadkobiercą tego konceptu jest odbywający się Next Fest. Inny organizator, inna nazwa. Ten sam cel – pokazanie, czym kusi lokalna scena.
Nie mogę powiedzieć, by brytyjski zespół Squid od razu wpadł mi w ucho, ale gdy już trafiłam na muzykę chłopaków (a było to, co bardzo dobrze pamiętam, w lato 2022 roku), szybko stała się ona moim ówczesnym soundtrackiem. Chwilę temu kapela powróciła z trzecim studyjnym krążkiem i w ramach jego promocji postanowiła przemierzać Europę.
Może ciężko w to uwierzyć, ale mimo dość częstych koncertów w Polsce nie miałam jeszcze okazji spotkać się na którymś z nich z Sanah – od 2020 roku wokalistką, na którą nie ma w kraju nad Wisłą mocnych. Zapracowana artystka nie zamierzała robić sobie letnich wakacji i na kilka tygodni po zakończonej trasie koncertowej ruszyła z kolejną serią występów. Jednym z jej przystanków była Warszawa.
Chociaż Taylor Swift jest na scenie już około dwie dekady i zawsze cieszyła się popularnością, dopiero ostatnie lata to czas, gdy nie ma już na nią mocnych. Jej wpływy sięgają daleko poza sferę muzyczną, a grono jej fanów stale się powiększa. Także i w Polsce ma ich dziesiątki tysięcy. Nic więc dziwnego, że z jednego koncertu w Warszawie zrobiły się trzy. Miałam przyjemność uczestniczyć w drugim z nich.
Ostatnie lata pokazały, że są w Polsce artyści, którzy ustać mogą w jednym rzędzie z takimi sławami jak Coldplay, Beyoncé czy Metallica i zgromadzić kilkudziesięciotysięczną publiczność na swoim występie. Do wypełniania stadionów przyzwyczaił się już Dawid Podsiadło. Po szeroko komentowanym koncercie w Warszawie w ubiegłym roku przyszła pora na stadionowe obiekty w innych miastach. Jednym z przystanków był Poznań.
Tych koncertów mogło wcale nie być. Zmagający się z depresją lider formacji The National, Matt Berninger, przez długi czas czuł blokadę twórczą i nie miał ochoty na występy przed publicznością. Ostatecznie stanął na nogi i do Europy zespół dowiózł nie tylko piosenki z wydanej na wiosnę płyty “First Two Pages of Frankenstein”, ale i jej wydanego z zaskoczenia następcy, “Laugh Track”.