Kategoria: 2025

RECENZJA: John Glacier “Like a Ribbon” (2025) (#1611)

O John Glacier, jamajskiej raperce, której domem jest Londyn, nie wiemy zbyt wiele. Zadebiutowała przed czterema laty mixtapem “Shiloh: Lost for Words”, a początek 2025 roku przyniósł nam jej oficjalny debiutancki longplay zatytułowany “Like a Ribbon”. Ta płyta jest jak wstążka, zdaje się nam mówić artystka. Bawi się tym samym symboliką ciągłości i poplątania. Jej emocje oraz myśli wiją się przez cały album niczym tytułowa tasiemka.

Czytaj dalej RECENZJA: John Glacier “Like a Ribbon” (2025) (#1611)

RECENZJA: Kesha “.” (2025) (#1609)

Wydana przez dwoma laty płyta “Gag Order” była niesamowicie szczerym i bolesnym rozliczeniem z problemami, jakie ciągnęły się za Keshą wiele lat. Dziś amerykańska wokalistka wraca w zupełnie innej odsłonie. Album “.” (period) jest nie tylko pierwszym krążkiem wydanym przez jej własną wytwórnię, lecz przede wszystkim odrodzeniem i rozpoczęciem zupełnie nowego rozdziału. Tytuł płyty nie jest więc przypadkowy. Kesha stawia kropkę, odcina się od przeszłości i cieszy zdobytą wolnością.

Czytaj dalej RECENZJA: Kesha “.” (2025) (#1609)

RECENZJA: Little Simz “Lotus” (2025) (#1608)

Nad Little Simz – jedną z najbardziej uznanych brytyjskich raperek – jakiś czas temu zebrały się czarne chmury. W atmosferze skandalu zakończyła się jej współpraca z producentem Inflo, w wyniku czego większość przygotowanego wspólnie materiału na nowy krążek artystki poszła do kosza. Nie brakowało jednak chętnych, by pomóc Simbiatu, więc szybko przygotowano zastępcze piosenki. Te weszły w skład płyty “Lotus” i nieraz aż kipią złością. Tak dobrze nie słuchało mi się Little Simz od czasów “Sometimes I Might Be Introvert”.

Czytaj dalej RECENZJA: Little Simz “Lotus” (2025) (#1608)

RECENZJA: Lorde “Virgin” (2025) (#1607)

Po letnim przyjęciu “Solar Power” – płycie, będącej dla słuchaczy rozczarowaniem po intensywnym emocjonalnie projekcie “Melodrama” – wydawało się, że Lorde może na dobre zniknąć z naszych radarów. Trzy lata ciszy i brak wyrazistej obecności w mainstreamie tylko umacniały to wrażenie. Pochodząca z Nowej Zelandii wokalistka wraca jednak z przytupem, ale i lekką obojętnością co do tego, jak jej piosenki poradzą sobie na listach przebojów. A mimo wszystko ponownie ekscytuje.

Czytaj dalej RECENZJA: Lorde “Virgin” (2025) (#1607)

RECENZJA: Addison Rae “Addison” (2025) (#1606)

Od TikToka do miana jednej z najbardziej obiecujących gwiazd współczesnej popowej sceny – pochodząca ze Stanów Zjednoczonych Addison Rae jest przykładem osoby, która w pełni wykorzystała potencjał internetu by zdobyć sławę. Próbuje swoich sił w aktorstwie, bierze udział w kampaniach reklamowych. Powołała nawet do życia własną kosmetyczną markę. W międzyczasie, w środku tego zamieszania, udało jej się nagrać debiutancką płytę.

Czytaj dalej RECENZJA: Addison Rae “Addison” (2025) (#1606)

RECENZJA: Kaśka Sochacka & Dawid Podsiadło “Tylko haj” (2025) (#1603)

Wydany przed chwilą album “Tylko haj” jest niecodziennym muzycznym projektem – porcję wspólnych piosenek zarejestrować postanowili Kaśka Sochacka i Dawid Podsiadło. Płyta towarzyszy wyjątkowemu wydarzeniu, jakim jest festiwal Zorza skupiający wykonawców z rodzimej sceny muzycznej. Bilety rozeszły się na pniu, lecz ci, którym nie udało się ich dostać, i tak mają okazję spędzić blisko pół godziny z Kaśką i Dawidem.

Czytaj dalej RECENZJA: Kaśka Sochacka & Dawid Podsiadło “Tylko haj” (2025) (#1603)

RECENZJA: Marina “Princess of Power” (2025) (#1602)

Welcome to my world, princess of power śpiewa nam w piosence “Princess of Power” Marina (niegdyś z diamencikami w nazwie) rozpoczynając swój szósty już muzyczny projekt, a mi od razu w myślach pojawiły się słowa welcome to the life of Electra Heart z kompozycji “Bubblegum Bitch”. Powołane przez artystkę do życia ponad dekadę temu alter ego będące zbiorem najróżniejszych stereotypów do dzisiaj ma rzesze wielbicieli. Dziś wokalistka staje się Księżniczką Mocy, której atrybutami są niezależność, dobry humor i radość.

Czytaj dalej RECENZJA: Marina “Princess of Power” (2025) (#1602)

RECENZJA: Ela Minus “DÍA” (2025) (#1601)

Ela Minus, kolumbijska artystka, która swoją muzyczną podróż rozpoczęła w nastoletnim wieku od grania na perkusji w rockowym zespole, jakiś czas temu wkroczyła na zupełnie inny dźwiękowy teren. Mocne brzmienia zamieniła bowiem na elektroniczne bity, które, choć nowoczesne i czerpiące z technologi ile wlezie, nie są pozbawione intymności, emocji czy osobistych refleksji. Pięć lat po debiutanckim albumie “Acts of Rebellion” Minus prezentuje swój drugi krążek – “DÍA”.

Czytaj dalej RECENZJA: Ela Minus “DÍA” (2025) (#1601)

RECENZJA: Matt Berninger “Get Sunk” (2025) (#1600)

Matt Berninger, lider najsmutniejszego zespołu świata, jak zwykło się The National nazywać, przed pięcioma laty zaskoczył debiutanckim, solowym wydawnictwem. Płyta “Serpentine Prison” nie odchodziła wprawdzie od tego, co znaliśmy z albumu “I Am Easy to Find” jego macierzystej formacji, ale widocznie wybranie się na samotny spacer było artyście potrzebne. Dziś ponownie robi sobie krótką przerwę od zespołowych kolegów.

Czytaj dalej RECENZJA: Matt Berninger “Get Sunk” (2025) (#1600)

RECENZJA: Miley Cyrus “Something Beautiful” (2025) (#1599)

Inspiracją do powstania mojej nowej płyty był album “The Wall” Pink Floyd – komunikat mniej więcej o tej treści Miley Cyrus wysłała w świat na długo przed premierą “Something Beautiful”. Wokalistka, która przed dwoma laty powróciła do muzyki pop za sprawą krążka “Endless Summer Vacation”, znów postanowiła zmienić front i balansować na granicy dźwiękowej przystępności i artystycznych poszukiwań. Zapatrzyła się na największych, a my tylko ocenić możemy, czy wyszło jej z tego coś pięknego.

Czytaj dalej RECENZJA: Miley Cyrus “Something Beautiful” (2025) (#1599)