Marcowy koncert Michelle Gurevich w poznańskim klubie Tama był kolejnym dowodem na to, że Polska pozostaje jednym z najważniejszych punktów na mapie jej koncertowych podróży. Artystka wraca tu regularnie, a jej występy niemal zawsze spotykają się z ciepłym przyjęciem. Poznań nie jest więc jedynie przystankiem na trasie. Jest raczej naturalnym miejscem spotkania publiczności z muzyką, która zdaje się szczególnie korespondować z wrażliwością Europy Środkowo-Wschodniej.
Najbardziej ekscytujący moment w muzyce w 2026? Kompilacja “Help(2)”. Rzadko zdarza się płyta, która wygląda jak playlistowa fantazja złożona z ulubionych nazwisk – a jednak istnieje naprawdę. Ta składanka to dla mnie coś więcej niż kolejny zbiór singli. To trochę mój roman empire: projekt, do którego wracam myślami i zastanawiam się, jak niesamowite jest to, że tylu twórców, którzy w różny sposób mnie ukształtowali, znalazło się w jednym miejscu. Dlatego zamiast klasycznej recenzji postanowiłam zrobić coś innego – wybrać 10 piosenek z “Help(2)”, które najbardziej mnie poruszyły, zaskoczyły albo po prostu nie chcą wyjść z głowy.
Czytaj dalej RANKING: 10 najlepszych momentów płyty “Help(2)”
Od niemal piętnastu lat brytyjska kapela Florence + The Machine pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych projektów na współczesnej scenie indie. Zespół dorobił się już bogatej, zróżnicowanej dyskografii, w której znajdziemy zarówno monumentalne, stadionowe hymny, jak i intymne kompozycje. Oto mój subiektywny ranking wszystkich studyjnych albumów wydanych przez Welch i jej świetnie naoliwioną maszynę.
Włoski klasyk wywołujący ciarki na całym ciele. Bebe Rexha podkreślająca swoje bałkańskie korzenie. James Blake zmagający się z legendą Leonarda Cohena. A także zaskakujące duety – Flea i Thom Yorke oraz Anna Calvi i Iggy Pop. Te i inne kompozycje towarzyszyły mi w lutym.
The Last Dinner Party bardzo szybko przebił się do świadomości słuchaczy. Już po premierze debiutanckiego singla “Nothing Matters” grupa znalazła się w centrum zainteresowania mediów, a jego intensywna promocja od początku wzbudzała kontrowersje. Dla jednych był to znak czasów, dla innych coś, co wyglądało zbyt dobrze, by było przypadkowe. Z perspektywy kilku lat widać jednak, że brytyjska kapela potrafiła przekuć ten nagły rozgłos w coś trwałego. Dwie udane płyty, fajny styl i rosnąca publiczność sprawiły, że dziś TLDP celują w arenowe wydarzenia. Właśnie zagrały dla polskiej publiczności.
Pierwsza dekada XXI wieku skierowała statuetkę Grammy dla najlepszego debiutanta w ręce m.in. Christiny Aguilery, Alicii Keys czy Carrie Underwood. W kolejnej kapituła przyznająca nagrody także wyróżniła kilku artystów, którzy nie zmarnowali swojej szansy i cieszą się niesłabnącą popularnością. Pora przyjrzeć się, do kogo powędrował złoty gramofon w latach 2010-2019. Czy wszyscy wykorzystali swoją szansę?
Początek stycznia 2026 dźwiękowo zdefiniowały moje wycieczki w przeszłość. Nie zatrzymałam się jednak na obecnie hypowanym 2016 roku, lecz sięgnęłam po znacznie starsze nagrania Queens of the Stone Age, Balthazar, Pink Floyd czy… Davida Guetty z Rihanną. A żeby nie było już tak staro, podrzucam i nowość od Arctic Monkeys. Oto pierwsza odsłona tegorocznych taśm.
Styczniowy wieczór w łódzkiej Atlas Arenie niósł w sobie pewien ciężar – to właśnie tutaj Raye zainaugurowała swoją nową arenową trasę, wybierając Polskę jako pierwszy przystanek w rozkładzie jazdy. Dla artystki, która w ostatnich miesiącach wyrosła na jedną z najbardziej rozpoznawalnych i wpływowych kobiecych postaci światowej sceny, był to symboliczny start nowego rozdziału. Tytuł trasy (This Tour May Contain New Music) rozpalił apetyty melomanów, sugerując świeżą muzyczną odsłonę. W powietrzu unosiło się więc pytanie: czy i jak te zapowiadane nowości wybrzmią na żywo.
Dziś znamy ich jako jedną z najważniejszych i najpopularniejszych brytyjskich formacji ostatnich lat. Jednak nie byłoby Arctic Monkeys, bo o nich mowa, w panteonie największych, gdyby nie wydana dokładnie dwie dekady temu debiutancka płyta o kapitalnym (serio, jakbym miała wybrać, co chcę sobie wytatuować, byłby to właśnie ten cytat) tytule “Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not”. Dziś wracamy do chwil, które zdefiniowały tę erę.
Czytaj dalej MOMENTY: Arctic Monkeys “Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not”
Trochę 2016 roku nie doceniałam. Jednak gdy zaczęłam przeglądać albumy, jakie ukazały się przez tamte dwanaście miesięcy, przyznać musiałam, że to był naprawdę fajny czas. Ukazało się kilka krążków, które nie tylko zdominowały swoje czasy, lecz także zyskały status długowiecznych. Wraca się do nich po latach z tą samą fascynacją. W tym artykule przybliżam 10 najważniejszych wydawnictw tamtego roku. Oto płyty, które do dziś pozostają żywe w kulturze i pamięci słuchaczy.
Czytaj dalej 10×10, czyli 10 pamiętnych płyt, które kończą w 2026 roku 10 lat
