Ta płyta jest jak przelotna znajomość, o której nie chcesz rozmawiać – takimi słowami podsumowała krążek “Libra” Toni Braxton kilka lat po jej wydaniu. Artystka przygotowując swój szósty projekt liczyła na wiele. Nowa wytwórnia, nowi współpracownicy, nowe pomysły. To miał być świeży start i odważny krok na przód. Co z tego wyszło?
Przed rokiem w ucho wpadła mi płyta “That Ain’t No Man That’s the Devil” amerykańskiej wokalistki Jessie Murph – uwagę skutecznie przyciągał charakterystyczny, oryginalny wokal jej autorki. Artystka stawiała na filmowe, często monumentalne produkcje, wplatając w to elementy country, folku, soulu czy retro popu. Był to solidny, szczery materiał, ale bardziej wyglądający mi na poszukiwanie własnego języka aniżeli artystyczny manifest siły i talentu. Dziś Jessie atakuje z kolejnym krążkiem, “Sex Hysteria”.
Czytaj dalej RECENZJA: Jessie Murph “Sex Hysteria” (2025) (#1631)
Po pisaniu piosenek dla m.in. Rihanny, Ariany Grande, Christiny Aguilery i Brandy amerykańska tekściarka Kirby Lauryen stwierdziła, że pora zaśpiewać własne słowa pod swoim prawdziwym imieniem. Zadebiutowała w 2020 roku albumem “Sis. He Wasn’t the One”, lecz to tegoroczna “Miss Black America” skuteczniej przyciąga uwagę. Wychowana pomiędzy Memphis a Mississippi artystka chce, by jej dzieło było powrotem do korzeni, świadectwem dziedzictwa oraz hołdem dla przeszłości.
Czytaj dalej RECENZJA: Kirby “Miss Black America” (2025) (#1630)
Kiedy brytyjski wokalista Tom Odell w 2024 roku wydał “Black Friday”, poczułam ogromny niedosyt. Płyta, choć intymna, kameralna i emocjonalna, tonęła w zawodzących, melancholijnych piosenkach, które momentami bardziej mnie przytłaczały i nużyły, niż wzruszały. Nagrany w bardzo spartańskich warunkach materiał brzmiał raczej jak dźwiękowe notatki w telefonie aniżeli krążek z prawdziwego zdarzenia. Czy “A Wonderful Life” jest a wonderful album?
Czytaj dalej RECENZJA: Tom Odell “A Wonderful Life” (2025) (#1629)
Kiedy Jade Thirlwall ogłosiła, że rozpoczyna solową karierę, nie przypuszczałam, że będę tak niecierpliwie czekać na jej debiutancki album. Związana przez wiele lat z Little Mix artystka była częścią jednego z najważniejszych girlsbandów współczesnej muzyki pop, lecz jej potencjał, jak widzimy teraz, wykraczał poza ramy tej dość przeciętnej grupy. Po wypuszczeniu kilku piosenek, które podsycały apetyt na długogrający materiał, nadszedł czas na “That’s Showbiz Baby!” – płytę, którą Jade chce nam udowodnić, że świetne single nie były wypadkiem przy pracy, ale normą.
Czytaj dalej RECENZJA: Jade “That’s Showbiz Baby!” (2025) (#1628)
Kiedy Ethel Cain w 2022 roku wydawała debiutancki longplay “Preacher’s Daughter”, nie mogła przypuszczać, jak duże poruszenie wywoła jej praca. Mroczna opowieść o traumie, religii i przemocy poruszyła słuchaczy. Artystka wraca dziś z projektem “Willoughby Tucker, I’ll Always Love You” będącym albumem, na którym nie decyduje się na rozpoczęcie nowej historii, lecz sięga wstecz do czasów sprzed wydarzeń znanych z “Preacher’s Daughter”. To prequel – spojrzenie w młodzieńcze lata bohaterki Cain, jej pierwsze doświadczenia miłości i straty, które nie pozostały bez wpływu na jej późniejsze losy.
Czytaj dalej RECENZJA: Ethel Cain “Willoughby Tucker, I’ll Always Love You” (2025) (#1627)
Powołany do życia w 1990 roku brytyjski zespół The Verve długo czekał, aż dostrzegą go rzesze słuchaczy. To udało się dopiero kilka lat później, a wydana wówczas płyta “Urban Hymns” i promujący ją kawałek “Bitter Sweet Symphony” przeszły już do historii. Nie mniej ciekawe było jednak to, co działo się wcześniej. Grupa zadebiutowała w 1993 roku albumem “A Storm in Heaven”, i może tej tytułowej burzy w niebie nie wywołała, ale wylała mocny fundament pod kształtujący się britpop.
Czytaj dalej RECENZJA: The Verve “A Storm in Heaven” (1993) (#1626)
Pięć lat po surowym, przesiąkniętym niepokojem albumie “Moon Pix” Chan Marshall – amerykańska wokalistka znana jako Cat Power – powróciła z płytą, którą wydawała już z pozycji wokalistki, wobec której ma się pewne dość wysokie oczekiwania. Nie tylko artystyczne, ale i komercyjne, bo obecność znanych gości miała przyciągnąć do niej nowych słuchaczy. You are free, mówi nam tytuł jej szóstego studyjnego albumu. I aż chce się sprawdzić, czy podobną wolność miała Chan kompletując nowy krążek.
Czytaj dalej RECENZJA: Cat Power “You Are Free” (2003) (#1625)
Ledwie rok po “Short n’ Sweet” amerykańska wokalistka Sabrina Carpenter wraca z nowym albumem, “Man’s Best Friend”. Od razu udało jej się wzbudzić spore zamieszanie – i to wcale nie singlem zapowiadającym projekt. To sama okładka płyty wywołała falę komentarzy i kontrowersji, które idealnie pokazują, że artystka nie boi się prowokować. Ja jednak lubię, jak za skandalami faktycznie stoi porządny produkt.
Czytaj dalej RECENZJA: Sabrina Carpenter “Man’s Best Friend” (2025) (#1624)
Brak wsparcia ze strony wytwórni oraz niemożność odnalezienia się w wymaganiach współczesnego przemysłu muzycznego sprawiły, że przed paroma laty amerykańska wokalistka Teyana Taylor ogłosiła, że chętnie przechodzi na emeryturę. Teraz już wiemy, że nic z jej planów na błogie lenistwo nie wyszło, gdyż na streamingi wjechał właśnie jej czwarty studyjny krążek, “Escape Room”.
Czytaj dalej RECENZJA: Teyana Taylor “Escape Room” (2025) (#1623)
