Autor: Zuzanna Janicka

Rocznik '94. Dziewczyna, która najbardziej na świecie kocha muzykę. Nie straszny jej (prawie) żaden gatunek, ale najbardziej lubi sięgać po r&b z lat 90. oraz indie/alt rocka. The-Rockferry prowadzi od 2010 roku.

RECENZJA: Janette King “What We Lost” (2021) (#1610)

Janette King, wokalistka o karibsko-kanadyjskich korzeniach, w swoim CV zawrzeć może także informacje o tym, że jest producentką, multiinstrumentalistką oraz DJ-ką. Zainteresowanie muzyką przejęła od swoich rodziców, którzy dbali, by dom wypełniały dźwięki reggae, surf rocka i rhythm’and’bluesa. Ona jednak upodobała sobie elektronikę i początkowo to właśnie na niej opierała swoje brzmienie. Później dodała do tego czarne rytmy, a na wydanej w 2021 roku debiutanckiej płycie “What We Lost” prezentuje mieszankę r&b, neo soulu i klubowych klimatów.

Czytaj dalej RECENZJA: Janette King “What We Lost” (2021) (#1610)

RECENZJA: Kesha “.” (2025) (#1609)

Wydana przez dwoma laty płyta “Gag Order” była niesamowicie szczerym i bolesnym rozliczeniem z problemami, jakie ciągnęły się za Keshą wiele lat. Dziś amerykańska wokalistka wraca w zupełnie innej odsłonie. Album “.” (period) jest nie tylko pierwszym krążkiem wydanym przez jej własną wytwórnię, lecz przede wszystkim odrodzeniem i rozpoczęciem zupełnie nowego rozdziału. Tytuł płyty nie jest więc przypadkowy. Kesha stawia kropkę, odcina się od przeszłości i cieszy zdobytą wolnością.

Czytaj dalej RECENZJA: Kesha “.” (2025) (#1609)

RANKING: Płyty Nelly Furtado

Nelly Furtado ma na koncie i spektakularne sukcesy, i spore porażki. Kanadyjska wokalistka podczas trwającej ćwierć wieku kariery nie bała się eksperymentować i ryzykować. Jej każda płyta jest erą, nad którą warto choć na chwilę się pochylić. W poniższym artykule uszeregowałam jej albumy  zaczynając od tych, które według mnie wypadają najsłabiej, po dźwiękowe perełki, które najlepiej oddają ducha i talent artystki. 

Czytaj dalej RANKING: Płyty Nelly Furtado

RECENZJA: Little Simz “Lotus” (2025) (#1608)

Nad Little Simz – jedną z najbardziej uznanych brytyjskich raperek – jakiś czas temu zebrały się czarne chmury. W atmosferze skandalu zakończyła się jej współpraca z producentem Inflo, w wyniku czego większość przygotowanego wspólnie materiału na nowy krążek artystki poszła do kosza. Nie brakowało jednak chętnych, by pomóc Simbiatu, więc szybko przygotowano zastępcze piosenki. Te weszły w skład płyty “Lotus” i nieraz aż kipią złością. Tak dobrze nie słuchało mi się Little Simz od czasów “Sometimes I Might Be Introvert”.

Czytaj dalej RECENZJA: Little Simz “Lotus” (2025) (#1608)

Luźne taśmy: czerwiec ’25

Powrót jednej z najpopularniejszych wokalistek wszech czasów. Bardzo udany cover przeboju Madonny. Współpraca Raye i Marka Ronsona. Zespół Morcheeba wskakujący w świat psychologii. Te i inne piosenki zwróciły moją uwagę w czerwcu.

Czytaj dalej Luźne taśmy: czerwiec ’25

RECENZJA: Lorde “Virgin” (2025) (#1607)

Po letnim przyjęciu “Solar Power” – płycie, będącej dla słuchaczy rozczarowaniem po intensywnym emocjonalnie projekcie “Melodrama” – wydawało się, że Lorde może na dobre zniknąć z naszych radarów. Trzy lata ciszy i brak wyrazistej obecności w mainstreamie tylko umacniały to wrażenie. Pochodząca z Nowej Zelandii wokalistka wraca jednak z przytupem, ale i lekką obojętnością co do tego, jak jej piosenki poradzą sobie na listach przebojów. A mimo wszystko ponownie ekscytuje.

Czytaj dalej RECENZJA: Lorde “Virgin” (2025) (#1607)

RECENZJA: Addison Rae “Addison” (2025) (#1606)

Od TikToka do miana jednej z najbardziej obiecujących gwiazd współczesnej popowej sceny – pochodząca ze Stanów Zjednoczonych Addison Rae jest przykładem osoby, która w pełni wykorzystała potencjał internetu by zdobyć sławę. Próbuje swoich sił w aktorstwie, bierze udział w kampaniach reklamowych. Powołała nawet do życia własną kosmetyczną markę. W międzyczasie, w środku tego zamieszania, udało jej się nagrać debiutancką płytę.

Czytaj dalej RECENZJA: Addison Rae “Addison” (2025) (#1606)

RECENZJA: Hole “Live Through This” (1994) (#1605)

1994 rok. Kurt Cobain, lider legendarnej już formacji Nirvana, popełnia samobójstwo, a zaledwie tydzień później dowodzona przez jego żonę kapela Hole wydaje album, który szybko wskakuje na listę najważniejszych płyt lat 90. Dla Courtney Love tamte miesiące były pełne chaosu i sprzecznych emocji. Znalazła się w samym centrum medialnego szumu – nie tylko przez wzgląd na życie osobiste, ale i porcję piosenek, które, jak na tamte czasy, były bardzo odważne.

Czytaj dalej RECENZJA: Hole “Live Through This” (1994) (#1605)

RECENZJA: Keyshia Cole “The Way It Is” (2005) (#1604)

Keyshia Cole ledwo przekroczyła dwudziesty rok życia, gdy po odkryciu, że zdradza ją chłopak, wsiadła w samochód i ruszyła do Los Angeles. Tam fragmentem zaśpiewanej przez siebie piosenki przekonała szefostwo wytwórni A&M Recordings, by wzięli ją pod swoje skrzydła. Z jej ramienia dokładnie dwie dekady temu ukazała się jej debiutancka płyta “The Way It Is”. Tak narodziła się artystka, którą media okrzyknęły księżniczką hip hop soulu.

Czytaj dalej RECENZJA: Keyshia Cole “The Way It Is” (2005) (#1604)

Relacja z koncertu Justina Timberlake’a

Może i niewiele jest osób, które w ogóle zarejestrowały fakt, że przed rokiem ukazała się nowa płyta Justina Timberlake’a (“Everything I Thought It Was”), ale zainteresowanie koncertami amerykańskiego wokalisty nie spada wraz z upływem lat. Od dłuższego czasu objeżdża świat ze swoim nowym popowym show, a jednym z jego ostatnich przystanków była Warszawa i wypełniony millenialsami PGE Narodowy. 

Czytaj dalej Relacja z koncertu Justina Timberlake’a