#545 Björk “Homogenic” (1997)

Islandia krajem jest niezwykle intrygującym. Oddalonym znaczną liczbą kilometrów od kontynentu europejskiego, charakteryzującym się surowym klimatem i pięknymi krajobrazami. A muzycznie? Artyści z tej dalekiej krainy zasługują na co najmniej jedną książkę, ale myślę, że na ten krótki wstęp raczej by się nie obrazili. Czemu muzyka made in Iceland jest tak doceniana i szanowana? Bo jest unikalna. Najpopularniejsi wokaliści czy zespoły, których sława dociera do Morza Śródziemnego a nawet i dalej, są tak bardzo muzycznie oddaleni od swoich kolegów z innych państw, od muzyki popularnej, jak to tylko możliwe. I dobrze na tym wychodzą. Czego świetnym przykładem jest królowa islandzkiej piosenki – Björk.

Czytaj dalej #545 Björk “Homogenic” (1997)

#544 Diana Krall “Wallflower” (2015)

Rzucając okiem (i uchem) na dziesięć ostatnich lat kariery kanadyjskiej jazzowej wokalistki Diany Krall nie da się nie zauważyć, że w artystce z płyty na płytę dokonywała się lekka muzyczna przemiana. Bogate aranżacje idealnie dopełniały kompozycje na “From This Moment On”, delikatne wpływy bossa novy na “Quiet Nights” zachęcały do wolnego tańca, a album “Glad Rag Doll” przenosił nas w lata 20. i 30. Nic więc dziwnego, że z niecierpliwością wyczekiwałam kolejnego wydawnictwa Krall, zastanawiając się, na jaki pomysł tym razem wpadła ta utalentowana wokalistka i pianistka.

Czytaj dalej #544 Diana Krall “Wallflower” (2015)

#543 Imagine Dragons “Smoke + Mirrors” (2015)

Amerykańska formacja Imagine Dragons w ubiegłym roku bardzo szybko znalazła sposób na to, bym z prędkością światła wracała do domu, by móc posłuchać ich każdej kolejnej premierowej piosenki. Wystarczyło dwa razy sypnąć nośnymi, muzycznymi gigantami (“Battle Cry”, “Warriors”), bym zaczęła odliczać dni do premiery drugiego wydawnictwa grupy Dana Reynoldsa. Oba utwory były wprawdzie częścią zupełnie innych projektów (jeden zapowiadał film, drugi mistrzostwa świata w grze komputerowej), ale dawały nadzieję na udany krążek Imagine Dragons. Rzeczywistość okazała się być, hmmm, nieco inna. Gorsza?

Czytaj dalej #543 Imagine Dragons “Smoke + Mirrors” (2015)

#541, 542 Selena Gomez “For You” (2014) & Leighton Meester “Heartstrings” (2014)

Selena Gomez dorastała na naszych oczach. Najpierw oglądać ją mogliśmy w serialach produkcji Disney’a, potem postanowiła spróbować sił jako wokalistka. Muzyczna kariera Gomez nie była dziełem przypadku i wyrazem jej wielkiej miłości do muzyki. To raczej biznes, bo Disney postanowił wycisnąć z nazwiska Seleny co tylko się da. Młoda wokalistka podpisała kontrakt z Hollywood Records, do której trafiały i inne gwiazdy seriali oraz filmów wspomnianej korporacji. W barwach wytwórni swoje albumy wydawały takie postacie jak Miley Cyrus, Hilary Duff czy Nick Jonas. Obecnie grono wokalistów Hollywood Records prezentuje się dość biednie. Ostatnio wytwórnia straciła uwielbianą przez nastolatki Selenę Gomez.

Czytaj dalej #541, 542 Selena Gomez “For You” (2014) & Leighton Meester “Heartstrings” (2014)

#540 VA “Fifty Shades of Grey” (soundtrack) (2015)

Dawno już żadna ekranizacja książki nie wzbudziła takich emocji, jak filmowa wersja dzieła E. L. James “Pięćdziesiąt twarzy Grey’a”. Powieść skierowana głównie do kobiet, szybko stała się bestsellerem, zyskując tyle samo przeciwników, co zwolenników. Porno dla gospodyń domowych, jak zwykło się określać książkę James, w moje ręce nigdy nie trafiło. Nie mam zbyt dużo czasu na czytanie, dlatego uważnie wybieram książkowe pozycje, kierując zawsze swoje kroki w stronę regałów ze szwedzkimi kryminałami. Dlatego też nie przyłączę się do żadnej ze stron Grey’owego konfliktu i nie pochwalę lub nie skrytykuję pisarskich umiejętności E. L. James. Ale soundtrack do filmu bazującego na powieści to już moja bajka.

Czytaj dalej #540 VA “Fifty Shades of Grey” (soundtrack) (2015)

#539 Indila “Mini World” (2014)

Polacy uwielbiają muzykę francuską. Do takiego wniosku można dojść, obserwując artystów, którzy w naszym kraju zyskują niebywałą popularność. Kiedyś wszędzie można było usłyszeć utwory wykonywane przez Kate Ryan (“Désenchantée”, “Voyage Voyage”), bilety na koncerty znanego z przeboju “Seul” Garou rozchodziły się jak świeże bułeczki, serce polskiej publiczności podbiła również urocza Zaz. W 2014 roku do ich grona niespodziewanie dołączyła inna wokalistka, która na co dzień posługuje się językiem francuskim. Ukrywająca się pod pseudonimem Indila, urodzona w Paryżu jako Adila Sedraïa, stała się wielką sensacją ubiegłego roku.

Czytaj dalej #539 Indila “Mini World” (2014)

#538 Bon Iver “For Emma, Forever Ago” (2007)

Mówi się, że nieszczęścia lubią chodzić parami. Justina Vernona, występującego od 2007 roku jako Bon Iver, odwiedziły w trójkę. Rozpadł się jego dotychczasowy zespół DeYarmond Edison, zerwał z dziewczyną, a na domiar złego dowiedział się, że jest chory na mononukleozę. Podłamany wrócił do rodzinnego miasta w stanie Wisconsin. Zamiast załamywać ręce i w kółko powtarzać, jak to życie go straszliwie przydusiło, znalazł sobie zajęcie, które pomogło mu uporać się z demonami przeszłości. Muzyka i w jego przypadku okazała się lekiem na całe zło.

Czytaj dalej #538 Bon Iver “For Emma, Forever Ago” (2007)

#537 Charli XCX “Sucker” (2014)

Jeszcze w sklepach płytowych można nieraz natknąć się na debiut Charli XCX stojący dumnie na półeczce z nowościami, a brytyjska wokalistka już wysmażyła dla nas jego następcę. W sumie… . Kiedy, jak nie teraz? “Fancy” z Iggy Azaleą było jednym z największych przebojów minionego roku, triumfy święciło również nagranie “Boom Clap”. Charli XCX trafiła na usta wszystkich i wyrwała się z przedmieść mainstreamu, by rzucić się w sam jego środek. “Sucker” nie przypadkowo najpierw wydane zostało za Oceanem. W końcu o uwielbieniu Ameryki jest jedna z premierowych piosenek wokalistki, “London Queen”. Jak amerykańskie powietrze wpłynęło na twórczość Charli XCX?

Czytaj dalej #537 Charli XCX “Sucker” (2014)

#534, 535, 536 Iggy Azalea “Reclassified” (2014) & David Guetta “Listen” (2014) & Kiesza “Sound of a Woman” (2014)

Australijska raperka Iggy Azalea stała się jedną z największych muzycznych gwiazd minionego roku. Wydana po wielu zapowiedziach, zmianach i kłótniach z wytwórnią płyta “The New Classic” zadowoliła grupkę słuchaczy. Wprawdzie nie tych, którzy hip hop jakby wyssali z mlekiem matki i dorastali na piosenkach 2Pac’a, Wu-Tang Clan czy The Notoriousa B.I.G., ale osoby, którym spodobało się jego komercyjne oblicze lansowane przez Nicki Minaj czy B.o.B.

Czytaj dalej #534, 535, 536 Iggy Azalea “Reclassified” (2014) & David Guetta “Listen” (2014) & Kiesza “Sound of a Woman” (2014)

#533 Nicki Minaj “The Pinkprint” (2014)

Różowa trylogia Nicki Minaj dobiegła końca. Przygodę z muzyką pochodzącej z Trynidadu i Tobago raperki rozpoczynał mało pomysłowy, ale przypominający nam o kobiecej hip hopowej scenie album “Pink Friday”. Potem przyszła pora na eksplozję kolorów (nie tylko laleczkowatego różu) i poszukiwania własnego ja, co zaowocowało zarówno piosenkami pokroju głupiutkiego “Stupid Hoe”, jak i poruszającego “Freedom”. Dziś Nicki jest osobą będącą u kresu swojej muzycznej drogi, naznaczonej różnymi, raz udanymi raz mniej, wyborami, prowadzącej do miejsca, w którym artystka czułaby się najswobodniej. Bez skrepowania zostawia swój odcisk palca. Różowy odcisk.

Czytaj dalej #533 Nicki Minaj “The Pinkprint” (2014)