O niej już od dawna nie mówi się jedynie jako o siostrze słynnej Miley. On jest zaś australijskim tekściarzem, który dopiero przed chwilą sięgnął po mikrofon. Spotkali się w 2019 roku i od razu zaiskrzyło. Najpierw było kilka pojedynczych numerów na drugą epkę Noah Cyrus, a dziś PJ Harding staje ramię w ramię z wokalistką. Efektem ich współpracy jest niedługi album “People Don’t Change”.
Czytaj dalej #1198 Noah Cyrus & PJ Harding “People Don’t Change” (EP) (2021)
Gdy w czerwcu 2018 roku Demi Lovato opublikowała kompozycję “Sober”, w której przyznała się, że nie udało jej się wytrwać w trzeźwości, pomyśleć można było, iż wokalistka dotknęła dna, od którego po takim wołaniu o pomoc szybko się odbije. Zaledwie miesiąc później walczyła jednak o życie po przedawkowaniu narkotyków. Dziś po wstrząsającym dokumencie powraca z kolejnym albumem i z nowymi pokładami siły.
Czytaj dalej #1196 Demi Lovato “Dancing with the Devil… the Art of Starting Over” (2021)
Gdyby przyznawano nagrody dla zespołu, który do perfekcji opanował sztukę odgrzewania starych przebojów, amerykańska kapela Evanescence mogłaby się bić o złoty medal. W ciągu dekady, jaka minęła od ukazania się ostatniej płyty z premierowymi nagraniami, grupa zaprezentowała nam składankę odrzutów i bonusów (“Lost Whispers”) oraz album zawierający zmienione aranżacje znanych od lat piosenek (“Synthesis”). Ale w końcu mamy to! Po zapowiedziach sięgających 2018 roku Evanescence poczuli, że są gotowi do podbijania naszych serc nowymi kompozycjami.
Brytyjska wokalistka Louisa Rose Allen nie miała na koncie nie tylko debiutanckiej płyty ale i własnego singla, gdy u boku Zedda podbijała świat utworem “Clarity”. Przygoda z producentem zakończyła się zdobyciem nagrody Grammy. Dziś Foxes – jak woli nam się artystka przedstawiać – jest autorką dwóch płyt. W 2021 roku przypomina o sobie epką “Friends in the Corner”.
Czytaj dalej #1192 Foxes “Friends in the Corner” (EP) (2021)
Przed paroma laty Donatan wraz z Cleo wprowadzili do mainstreamu nowoczesny folk za sprawą takich przebojów jak “My Słowianie” czy “Brać”. Ich twórczość jest już jednak pieśnią przeszłości, a my na kolejny projekt odwołujący się do tego gatunku musieliśmy poczekać kilka lat. Aż do pojawienia się rodzeństwa Katarzyny i Jacka Sienkiewiczów, którzy występują razem pod szyldem Kwiat Jabłoni.
Pandemia odcisnęła swoje piętno na każdej jednostce i sprawiła, że dotychczasowe plany trzeba było modyfikować. Zmieniła także sposób pracy muzyków, którzy nagle zostali odcięci od dotychczasowych współpracowników. W przypadku Nicka Cave’a oznaczało to rozłąkę z The Bad Seeds, której efektem jest nie tylko solowe, koncertowe wydawnictwo “Idiot Prayer”, ale i płyta “Carnage”.
Czytaj dalej #1188 Nick Cave & Warren Ellis “Carnage” (2021)
W październiku 2011 roku świat usłyszał “Video Games” i natychmiast oszalał na punkcie tajemniczej Lany Del Rey, której życie osobiste okazało się nie mniej wymyślne niż sam sceniczny pseudonim. Mija dekada, a wszystkie grzeszki są amerykańskiej wokalistce z miejsca wybaczane, a ona sama stała się artystką, w której najbardziej elektryzuje nas muzyka. Nieco ponad półtora roku od ukazania się poprzedniego krążka Lana ma dla nas nowe wydawnictwo.
Czytaj dalej #1186 Lana Del Rey “Chemtrails Over The Country Club” (2021)
Pochodząca ze Szwecji wokalistka Zara Larsson znana jest z wystawiania cierpliwości swoich słuchaczy na próbę. Pierwsze zapowiedzi jej trzeciej studyjnej płyty pojawiły się już w 2018 roku, lecz ona sama na sklepowe półki wjechała dopiero kilka tygodni temu. Po drodze artystka przypominała o sobie współpracami m.in. z BTS i Kygo. Pora odpowiedzieć sobie na pytanie, czy po lekturze “Poster Girl” wizerunek Larsson ma szansę zawisnąć na ścianie w pokoju miłośników popowych dźwięków.
Arlo Parks tak naprawdę urodziła się jako Anaïs Oluwatoyin Estelle Marinho w rodzinie o nigeryjsko-francuskich korzeniach. Zdając sobie jednak sprawę, że mało kto zapamiętałby jej wszystkie imiona, poszła tropem swoich idoli (King Krule oraz Franka Oceana) i wymyśliła dla siebie sceniczny, krótki pseudonim. Myślę jednak, że nawet bez tej zmiany stacjonująca w Londynie wokalistka mogłaby liczyć na uznanie. Dawno żaden debiut tak mnie nie oczarował. Nawet Celeste.
Czytaj dalej #1184 Arlo Parks “Collapsed in Sunbeams” (2021)
Obserwując już niemalże dekadę karierę pochodzącej z Kosowa Rity Ory (wokalistka zadebiutowała w 2012 roku singlem “How We Do (Party)”) nie da się nie odnieść wrażenia, że coś tu poszło nie tak. Miała być międzynarodowa kariera na miarę Rihanny, jest masa pobocznych projektów i ciągłe poszukiwanie swojego miejsca na scenie.
