Kiedy w połowie minionego roku Taylor Swift wyskoczyła z albumem “Folklore”, na którym jej popowe oblicze ustąpiło miejsca zagubionej w ciemnym lesie indie folkowej wokalistce, zgadywać tylko można było, kto dołączy do niej podczas tego spaceru. Rzeczywistość okazała się być dość zaskakująca, by gdy myślami byliśmy przy nowej płycie Paramore, liderka formacji – Hayley Williams – postanowiła kontynuować solową karierę.
Czytaj dalej #1182 Hayley Williams “Flowers for Vases / Descansos” (2021)
Kiedy rodzisz się w Teksasie, płynie w tobie meksykańska krew, a imię dostajesz na cześć Seleny Quintanilla, w pewnym momencie twoje latynoskie korzenie zaczynają dawać o sobie znać. Selena Gomez dość długo trzymała się jednak większych projektów utrzymanych w klimacie latino z daleka wybierając dla siebie kompletnie inne brzmienia. Aż ni stąd ni zowąd ogłosiła jednak premierę hiszpańskojęzycznej epki “Revelación”.
Nie trzeba nikogo przekonywać, iż albumem “Only By the Night” amerykańska kapela Kings of Leon rozbiła bank i wylansowała przeboje, od których nie da rady się łatwo odciąć. Lata jednak mijają, a rodzina Followill nie osiadła na laurach. Ponad dekadę od premiery przełomowego krążka zespół wydał ósmą studyjną płytę, która sprawia, że do głosu dochodzi moja nostalgiczna natura. Kiedyś to było…
Czytaj dalej #1180 Kings of Leon “When You See Yourself” (2021)
Mieszkającej i tworzącej w Londynie Avie Laurel nie można zarzucić lenistwa. Działająca pod pseudonimem Lava La Rue wokalistka i raperka angażuje się w wiele projektów muzycznych i społecznych. W minionym roku współtworzyła album “No Smoke Vol. 2” ze swoim kolektywem Nine8, lecz znalazła czas, by zarejestrować coś pod własnym pseudonimem.
Madison Beer, podopieczna Justina Biebera, moją uwagę na kilka minut przykuła w 2018 roku, kiedy to ukazała się jej debiutancka epka “As She Pleases”. Nie było to jednak wydawnictwo, które sprawiło, bym z niecierpliwością wyczekiwała pierwszego pełnoprawnego longplay’a amerykańskiej wokalistki. Ten ostatecznie ukazał się z początkiem 2021 roku i, a co, już uchodzić może za jeden z lepszych debiutów w mainstreamowym światku.
Mike Milosh, odkąd pozbył się wspólnika tworzącego wraz z nim duet Rhye (mowa tu o producencie Robinie Hannibalu), jest nie do zatrzymania. Jeszcze jakiś czas temu czekaliśmy pól dekady na następcę albumu “Woman”, a teraz w ciągu zaledwie trzech lat jego dyskografia wzbogaciła się o trzy kolejne krążki. Najnowszy, raczej nieprzypadkowo zatytułowany “Home”, dotarł do nas wraz z początkiem 2021 roku.
Celeste Waite, wokalistka o brytyjsko-jamajskich korzeniach, jest z nami wystarczająco długo, byśmy dziwnie czuli się określając ją mianem debiutantki. Od dobrych paru lat wydaje pojedyncze single (moją uwagę przyciągnęła w 2018 roku piosenką “Both Sides of the Moon”), na koncie ma epki a nawet nominację do Złotych Globów. Nadzieje pokładane w jej pierwszej płycie były więc ogromne.
O ile na początku dziwiła mnie okładka i tytuł czwartej studyjnej płyty zespołu The Pretty Reckless, tak po krótkim reaserchu jasnym stało się, skąd u Taylor Momsen i spółki takie minorowe nastroje czy zainteresowanie śmiercią. Okres dzielący “Who You Selling For” i “Death by Rock and Roll” był nią naznaczony. Momsen opłakiwała nie tylko Chrisa Cornella, który popełnił samobójstwo w 2017 roku, ale i producenta Kato Khandwala wspierającego kapelę od samego początku, który zginął w wypadku.
Czytaj dalej #1175 The Pretty Reckless “Death by Rock and Roll” (2021)
Ani się obejrzymy, a minie osiem lat od premiery ostatniej studyjnej płyty Kelly Rowland, “Talk a Good Game”. Fani ex-Destiny’s Child nie mogli jednak narzekać na swoją idolkę. Rowland nie tylko ułożyła sobie życie rodzinne, ale i wzięła udział w kilku telewizyjnych projektach. Co jakiś czas podrzucała nowe single niezbyt chętnie mówiąc, czy na horyzoncie widnieje jej czwarty solowy album.
Pochodzące z Nigerii a dorastające w Stanach Zjednoczonych siostry Ivana i Jessica Nwokike dla zabicia nudy wrzucały na YouTube covery znanych piosenek. Gdy jeden z nich zanotował miliony wyświetleń, dziewczyny stwierdziły, że może warto pomyśleć o zrobieniu muzycznej kariery. Zatrudniły menedżera i wynajęły studio, ale na efekty przyszło poczekać kilka dobrych lat.
