W 1992 roku debiutująca Mary J. Blige miała niemalże cały świat u swych stóp. Płyta “What’s the 411?” okazała się sporym przebojem i na lata wydeptała nowe ścieżki dla kobiet chcących działać w rhythm’and’bluesie. Samej Blige szybko przyniosła przydomek Queen of Hip Hop Soul i miejsce w panteonie największych gwiazd czarnych brzmień. Ta obiecująca kariera spektakularnie mogła się jednak zakończyć. Płyta “My Life” sprzed ćwierć wieku jest dla Amerykanki jak rozpoczęcie nowego życia.
Pod koniec października Selena Gomez w powrotnym singlu “Lose You to Love Me” porusza temat swego związku z Justinem Bieberem. Chwilę później żona wokalisty postuje utwór “I’ll Kill You” debiutującej wokalistki Summer Walker. Przesłanie utworu (“odwal się od mojego faceta”) podchwytują media i szykuje się mały skandal. Na tym wszystkim zyskuje autorka kompozycji, która staje się najgorętszym kobiecym nazwiskiem sceny r&b w 2019 roku.
W 2000 roku Cameron Diaz, Drew Barrymore i Lucy Liu zagrały w filmie akcji, który przetarł innym aktorkom drogę do głównych ról w tym gatunku. “Aniołki Charliego” wpisały się w popkulturowy obraz początków nowego tysiąclecia. Prawie dwie dekady później ktoś wpadł na pomysł, że na fali odgrzewania klasyków weźmie się i za ten hit.
Czytaj dalej #1017 VA “Charlie’s Angels” (soundtrack) (2019)
Równie mocno co muzykę kocha literaturę. W gronie jej idoli jest zarówno Lauryn Hill, jak i Szekspir. Wokalną karierę łączy z ambitnymi studiami. Hope Tala, londyńska studentka, o której po raz pierwszy usłyszeliśmy niedawno, bo w 2018 roku, u chyłku tegorocznych wakacji oddała w nasze ręce swą drugą epkę, “Sensitive Soul”. Sam jej tytuł sporo nam mówi o zawartości.
Znana z kameralnych, pościelowych kompozycji amerykańsko-kubańska wokalistka Sabrina Claudio nie kazała nam długo czekać na następcę swojego debiutanckiego albumu, “No Rains, No Flowers”. Być może zaważył na tym fakt, iż płyta nie spotkała się z takim zainteresowaniem słuchaczy, co poprzedzające ją projekty “About Time” i “Confidently Lost”. Iskierka trochę przygasła, ale gorącą jeszcze premierą “Truth Is” Sabrina na nowo powinna wylądować na celowników fanów niebanalnych, rhythm’and’bluesowych brzmień.
Kobieta-producent wciąż jest zjawiskiem występującym w muzycznym biznesie bardzo rzadko. Warto więc te najlepsze wspierać i obserwować. Ciekawa postać wyszła z naszego polskiego podwórka. Anna Żmijewska od paru lat działa pod pseudonimem Chloe Martini (inspiracją były perfumy marki Chloe i wino Martini Asti), dzieląc swoje życie między Polskę z Wielką Brytanię.
Niemalże trzy lata musieliśmy czekać na nowe wydawnictwo artystki, która przed pięcioma laty wymieniana była w gronie najbardziej obiecujących debiutantów. Trudno odmówić BANKS talentu, ale już przy drugim krążku, “The Altar”, na dłużej zatrzymali się jedynie fani jej twórczości. Jakiś czas temu swoją premierę miało jej kolejne dzieło i nie wydaje mi się, by tym razem nastąpił przełom. Do poziomu odważnego i intrygującego “Goddess” sporo brakuje.
Rok po premierze swojej ostatniej studyjnej płyty szwedzka wokalistka Lykke Li próbuje nas przekonać, że wciąż jest sad and sexy. O nowym krążku mówi na razie niechętnie, ale postanowiła opróżnić szufladę i co nieco jeszcze z “So Sad So Sexy” wycisnąć. efektem jej zabiegów jest sześciotrackowa epka “Still Sad Still Sexy”, na której fani melancholijnej Szwedki znajdą pewne nowości.
Czytaj dalej #986 Lykke Li “Still Sad Still Sexy” (EP) (2019)
Od paru ładnych lat Hollywood z zamiłowaniem oddaje się odświeżaniu klasycznych disney’owskich baśni. Tracą one wówczas swój animowany wymiar, gdyż stawia się na grę żywych aktorów, którzy zastępują narysowane postacie. Po m.in. “Kopciuszku”, “Pięknej i Bestii” czy “Aladynie” przyszła pora na animację, którą ożywiono w trochę inny sposób. Efekty prac grafików w “Królu Lwie” robią wrażenie, ale nie o filmie dzisiaj.
2001 rok. Po spełnieniu swoich zobowiązań wobec wytwórni Sony Mariah Carey przechodzi do Virgin Records. Jej umowa z labelem opiewa na sto milionów dolarów. Musi tylko nagrać pod skrzydłami wytwórni pięć płyt, ale ma artystyczną wolność. W tym samym czasie sypie się jej prywatne życie, pogorszeniu ulega zdrowie psychiczne. W tym całym zamieszaniu powstaje towarzysząca filmowi “Glitter” płyta, która – jakby mało ostatnio pecha było w życiu Carey – premierę ma 11 września 2001 roku – dniu, w którym mało kogo interesowały wydarzenia z show biznesu.
