Czytaj dalej Grupowe abecadło #2: The Black Keys | #441 The Black Keys “The Big Come Up” (2002)
Kategoria: Blues
#402 David Lynch “The Big Dream” (2013)
O czym myślicie, kiedy pada hasło David Lynch? Reżyser, scenarzysta, producent, wizjoner kina? A co, jeśli dodam do tego zbioru i wokalistę? Szok poznawczy, jak mawiał mój profesor od historii. Moja reakcja była podobna. Czemu kolejna osoba chce nagrywać płyty? Czy stoi za tym chęć zwrócenia na siebie uwagi czy też brak pieniędzy na koncie? Do albumu Davida Lyncha podeszłam nieco sceptycznie. Byłam ciekawa, jak radzi sobie w muzycznym świecie. Reżyserem jest bowiem świetnym i nie wiadomo było, czy muzykiem będzie równie dobrym. Tak to już przecież bywa, że niektórzy dobrzy są w jednej dziedzinie, a w innej kompletnie sobie nie radzą. Odetchnęłam z ulgą, kiedy przekonałam się, że David Lynch jest jedną z tych osób, które czego się nie dotkną, zamieniają w złoto.
#401 Katie Melua “Ketevan” (2013)
Czyżby Katie Melua pozazdrościła Rihannie i sama zapragnęła co roku robić swoim fanom prezent w postaci nowej płyty? Przyznam, że nie miałabym nic przeciwko temu. Nową muzykę od artystki mogłabym otrzymywać nawet co miesiąc.
#397, 398 Joss Stone “LP1” (2011) & Natalia Kills “Trouble” (2013)
Jak to jest, moi drodzy Czytelnicy, że najzdolniejsze wokalistki mają zawsze pod górkę? Są albo niedostatecznie doceniane (Katie Melua, Nelly Furtado), albo cały świat ma gdzieś ich muzykę i woli obserwować ich zmaganie się z nałogami (Amy Winehouse, Whitney Houston) lub też “dopingować” w walce z dodatkowymi kilogramami (Christina Aguilera, Mariah Carey). Jednak Joss Stone wielu fanów ma. Uzależniona jest nie od alkoholu, ale muzyki. Do grubych osób nie należy. W takim razie w czym tkwi problem? Nogę tej rewelacyjnej wokalistce podłożyła… jej własna wytwórnia.
Czytaj dalej #397, 398 Joss Stone “LP1” (2011) & Natalia Kills “Trouble” (2013)
#353 Hugh Laurie “Didn’t It Rain” (2013)
Jesteście fanami serialu “Dr. House”? Ja za sobą mam jedynie parę odcinków. Nigdy nie było czasu czy okazji, bym nadrobiła zaległości. A poza tym bardziej kręcą mnie seriale kryminalne niż lekarskie. Wcielający się w tytułową rolę brytyjski aktor Hugh Laurie ma spore grono sympatyków. Mnie zachwycił nie swoimi aktorskimi umiejętnościami, lecz… muzyką.
#345 Fink “Perfect Darkness” (2011)
Żyjemy w czasach, w których dostęp do muzyki jest nieograniczony. Internet, radio, programy muzyczne – przewija się przez nie tysiące utworów. Nowych wykonawców możemy poznać czytając o nich w gazetach, przeglądając strony typu last.fm czy po prostu obserwować, co polecają nasi znajomi na fejsie (tak zaczęła się kariera “Somebody That I Used to Know” Gotye). Możemy również uważnie oglądać różne seriale czy filmy. Właśnie w jednym z moich ulubionych seriali – “The Walking Dead” – usłyszałam pewną piosenkę. Pogrzebałam trochę, bo przecież nie byłabym sobą, gdybym nie sprawdziła, kto ten utwór wykonuje, i tak trafiłam na Finka. Szczęśliwy przypadek? Przeznaczenie? Tak czy inaczej artysta ten szybko podbił nie tylko moje uszy, ale i serce.
#307 Katie Melua “Secret Symphony” (2012); relacja z koncertu
BETTER THAN A DREAM
Kiedy tylko Katie Melua wydała piąty studyjny album zatytułowany “Secret Symphony”, wiadome było, że podczas tournee odwiedzi nasz kraj. W końcu jej płyty sprzedają się u nas bardzo dobrze. Nie inaczej było z “Secret Symphony”. Polacy szturmem ruszyli do sklepów i już kilka dni później mogliśmy mieć powody do radości – Katie obiecała zagrać u nas trzy koncerty.
Czytaj dalej #307 Katie Melua “Secret Symphony” (2012); relacja z koncertu
#294 Ayo “Gravity at Last” (2008)
Niemiecka wokalistka Ayo, w której – zaznaczam – płynie krew nigeryjska, zainteresowała mnie już rok temu.Przesłuchałam wówczas jej debiutancki krążek “Joyful” i zachwyciłam się jej muzyką. Wiedziałam, że nie poprzestanę tylko na jednej płycie. Trochę jednak trwało, zanim sięgnęłam po drugie dzieło młodej artystki, zatytułowane “Gravity at Last”. Chciałam zostawić je sobie na jesień, bo uważam,że to najlepsza pora na delektowanie się muzyką Ayo.
#292 Fiona Apple “The Idler Wheel…” (2012)
Fiona Apple to urodzona w 1977 roku amerykańska wokalistka. W ciągu całej kariery wydała cztery albumy.Pierwszy z nich, “Tidal”, ukazał się, kiedy artystka miała zaledwie16 lat. Ostatni, “The Idler Wheel…”, to tegoroczna produkcja. Czas, jaki upływa od wydania jednej do kolejnej płyty Fiony jest dość długi. Przez 17 lat nagrała tylko 4 krążki. Przerwy między nimi wynosiły przynajmniej 4 lata. Na najnowszy fani musieli czekać jednak siedem długich lat.
#289 Imany “The Shape of Broken Heart” (2011)
Jak trafiłam na Imany? Przypadkiem. Najpierw zobaczyłam jej płytę w “Twoim Stylu”, potem jeszcze znalazłam wątek na jej temat na zaprzyjaźnionym forum. Byłam spragniona nowych głosów (ile można słuchać Lany Del Rey czy Christiny Aguilery), więc postanowiłam nową ‘obczaić’. Pierwsze wrażenie było jak skok do zimnej wody, do tego na główkę.