RECENZJA: The National “First Two Pages of Frankenstein” (2023) (#1392)

Nadzieje ulegają wahaniom i czasem popadam w przygnębienie mówi jeden z bohaterów powieści Mary Shelley “Frankenstein”. Historia szalonego naukowcy, który pracował nad możliwością stworzenia życia w martwym ciele, była inspiracją do powstania nowej, dziewiątej już studyjnej płyty amerykańskiej formacji The National. “First Two Pages of Frankenstein” jest bowiem zapisem zmagań lidera zespołu, Matta Berningera, z depresją, która prawie doprowadziła do rozwiązania kapeli.

Czytaj dalej RECENZJA: The National “First Two Pages of Frankenstein” (2023) (#1392)

RECENZJA: Angel Olsen “Forever Means” & Prima Queen “Not the Baby” (2023) (EP) (#1390, 1391)

One są dopiero u progu kariery. Ona zaś przedstawia się nazwiskiem, które na amerykańskiej scenie znaczy już dość dużo. Duet Prima Queen i wokalistka Angel Olsen łączy zamiłowanie do naturalnych, pozbawionych efekciarstwa dźwięków, oraz fakt, iż tegoroczna wiosna przyniosła nam ich dwa mini projekty, które umilić mają czas w oczekiwaniu na coś większego.

Czytaj dalej RECENZJA: Angel Olsen “Forever Means” & Prima Queen “Not the Baby” (2023) (EP) (#1390, 1391)

RECENZJA: Jessie Ware “That! Feels Good!” (2023) (#1389)

Przed trzema laty brytyjska wokalistka Jessie Ware postawiła wszystko na jedną kartę i stwierdziła, że skoro jej kobiecy, pościelowy pop nie zafascynował słuchaczy, pora wrócić do korzeni. Przypomniała sobie czasy, gdy śpiewała w elektronicznych kawałkach SBTRKT czy RackNRuin, lecz zamiast londyńskiej klubowej scenie postanowiła oddać hołd muzyce disco. Jej kariera eksplodowała.

Czytaj dalej RECENZJA: Jessie Ware “That! Feels Good!” (2023) (#1389)

RECENZJA: Alma “Time Machine” (2023) (#1387)

Są takie płyty, które bardziej niż inne kojarzą mi się z pewnymi momentami w życiu. W przypadku “Have U Seen Her?”, debiutanckiego albumu pochodzącej z Finlandii wokalistki Almy, każde spotkanie z tą muzyką kojarzy mi się z pierwszymi miesiącami pandemii. Trzy lata później artystka wraca do nas w zupełnie nowej rzeczywistości. I z nieco odmienionym obliczem.

Czytaj dalej RECENZJA: Alma “Time Machine” (2023) (#1387)

RECENZJA: Katie Melua “Love & Money” (2023) (#1385)

Dwie dekady na scenie i miano drugiej – po legendarnej Kate Bush – wokalistce z Wysp Brytyjskich, która aż osiem studyjnych płyt zaprowadziła do pierwszej dziesiątki lokalnej listy bestsellerów. Uwielbiana w Polsce Katie Melua urodziła się wprawdzie w Gruzji, lecz od najmłodszych lat zamieszkuje Anglię, gdzie stawiała pierwsze kroki w niełatwym świecie show biznesu. I właśnie o własnej tożsamości, życiowych zmianach i przemyśle muzycznym jest jej najnowszy album.

Czytaj dalej RECENZJA: Katie Melua “Love & Money” (2023) (#1385)

RECENZJA: Blondshell “Blondshell” (2023) (#1384)

Chociaż Sabrina Teitelbaum wymieniana jest dziś w gronie najważniejszych debiutantek bieżącego roku, pierwsze kroki na scenie postawiła już niemalże dekadę temu, gdy pod szyldem BAUM prezentowała popowe dźwięki zamknięte w takich piosenkach jak “Fuckboy” czy “This Body”. Sama jednak nie wierzyła w ten projekt i zrobiła sobie dłuższą przerwę. Patrząc na jej muzyczne inspiracje z trudem zgadnąć można, jaką ścieżkę wybrała dla siebie artystka.

Czytaj dalej RECENZJA: Blondshell “Blondshell” (2023) (#1384)

RECENZJA: Caroline Polachek “Desire, I Want to Turn Into You” (2023) (#1383)

Zaledwie przed kilkunastoma dniami rezerwowałam sobie czas dla płyty Caroline Polachek, “Pang”, i mogłabym zrobić sobie dłuższą przerwę od jej twórczości, jednak materiał, jaki na niej zastałam, na tyle mnie zaintrygował, że wracam do was dość szybko z wrażeniami po spotkaniu z jej tegorocznym krążkiem – “Desire, I Want to Turn Into You”.

Czytaj dalej RECENZJA: Caroline Polachek “Desire, I Want to Turn Into You” (2023) (#1383)

RECENZJA: Chloë “In Pieces” (2023) (#1382)

Chloë Bailey od dziecka przygotowywana była na zostanie gwiazdą. Ledwo co odrosła od ziemi, a zaliczyła występ w filmie “The Fighting Temptations”, gdzie wcieliła się w młodszą wersję samej Beyoncé. Knowles zresztą uchodzić może za patronkę jej kariery, gdyż mocno wspierała projekty Chloë i jej siostry Halle (siostrzany duet Chloe x Halle) jakby widząc w ich historii odbicie własnego dzieciństwa.

Czytaj dalej RECENZJA: Chloë “In Pieces” (2023) (#1382)

RECENZJA: Lana Del Rey “Did You Know That There’s a Tunnel Under Ocean Blvd” (2023) (#1380)

Don’t forget me rozdzierającym głosem śpiewa Lana Del Rey w tytułowej kompozycji na swojej najnowszej płycie. Lęk przed byciem zapomnianą nie powinien amerykańskiej artystce towarzyszyć. Nie tylko przez wzgląd na to, iż jej ostatni album ukazał się nieco ponad rok temu, ale dzięki ogromnej liczbie utworów, które niezmiennie oddziałują na słuchaczy. Niecierpliwie oczekiwałam nowego krążka by przekonać się, z jakimi dobrami tym razem Del Rey się pojawi.

Czytaj dalej RECENZJA: Lana Del Rey “Did You Know That There’s a Tunnel Under Ocean Blvd” (2023) (#1380)

RECENZJA: Kimbra “A Reckoning” (2023) (#1379)

Now you’re just somebody that I used to know chciałoby się zaśpiewać Kimbrze – pochodzącej z Nowej Zelandii wokalistce, która kazała nam czekać na swój muzyczny powrót niemalże pół dekady. Tyle trwała przerwa między jej dwoma wydawnictwami, choć nad następcą “Primal Heart” artystka zaczęła pracować już w 2018 roku. Przeszkodził jej brak weny spowodowany trudnościami w rozpoznaniu własnych uczuć i emocji. Bo Kimbra nie chce, by jej twórczość była jak wydmuszka.

Czytaj dalej RECENZJA: Kimbra “A Reckoning” (2023) (#1379)