#303 Cee Lo Green „Cee Lo’s Magic Moment” (2012)

Cee Lo Green to pochodzący z USA wokalista, raper, producent oraz autor tekstów. W latach 1995-2002 występował wraz z grupą Goodie Mob. Potem rozpoczął solową karierę. Nagrał już cztery płyty. Premiera piątej planowana jest na przyszły rok. Popularność przyniosła mu piosenka “Crazy”, którą w 2006 roku nagrał z amerykańskim DJ’em i producentem Danger Mouse. “Cee Lo’s Magic Moment” to nagrany z myślą o zbliżających się świętach Bożego Narodzenia album.

Czytaj dalej #303 Cee Lo Green „Cee Lo’s Magic Moment” (2012)

#302 Christina Aguilera “Lotus” (2012)

Zapewne wiele recenzji albumu “Lotus” zacznie się od słów “Po klapie płyty ‘Bionic’…”. Stop. Chociaż album nie sprzedał się tak, jakby sobie co niektórzy życzyli, nie możemy nazwać go słabym. Ludzie nie byli gotowi na taką muzykę, na tak przebojową i bezkompromisową dawkę elektroniki. Ograniczyli się do średniego “Not Myself Tonight”, a na resztę machnęli ręką. Możliwe też, że przestraszyli się deklaracji Christiny z piosenki “Bionic”. Artystka śpiewa: I’ll elevate you so high, I’ll give you a migraine, Over and over, Put it on replay til you’re insane (PL: Podniosę cię tak wysoko, aż dostaniesz migreny, i tak w kółko, naciskaj “wstecz”, aż oszalejesz). Nie pomogły również próby oskarżenia Aguilery o kopiowanie Lady GaGi. Że się tak zapytam: czy ktoś ostatnio widział lub słyszał GaGę? A co robi Christina? Zaszyła się w domu? Nie. Już trzecią edycję jest trenerem w “The Voice”, nagrała “Moves Like Jagger” z zespołem Maroon 5, a co najważniejsze – wydała piąty studyjny album.

Czytaj dalej #302 Christina Aguilera “Lotus” (2012)

#301 Mariah Carey „Butterfly” (1997)

Sama właściwie nie wiem, dlaczego sięgam po płyty Marii Carey. Artystka nigdy nie należała do moich ulubionych wokalistek. Podziwiam jej wokal, bo trzeba chyba być głuchym, by go nie docenić. Sama Mariah jednak mnie denerwuje, robi z siebie teraz wielką diwę, chociaż popularność nie ta co kiedyś. Mam spory problem dotyczący jej muzyki. Żaden z jej albumów (które już oczywiście znam) nie zachwycił mnie jakoś bardzo. Owszem, debiutancki „Mariah Carey” to spora dawka dobrej, popowej i soulowej muzyki, podobnie jak „Music Box”, ale do reszty nie zdarza mi się wracać. Po co w takim razie biorę się za jej szósty (wliczając “Merry Christmas”) krążek zatytułowany „Butterfly”? Bo wciąż pokładam nadzieję, że może właśnie ten okaże się tym właściwym.

Czytaj dalej #301 Mariah Carey „Butterfly” (1997)

#300 Leona Lewis „Glassheart” (2012)

Zwyciężczyni brytyjskiej edycji “X-Factor”, Leona Lewis, powróciła z nowym albumem. Jest to już jej trzecie dzieło. Debiutancki krążek, “Spirit”, został zakupiony przez9 milionów osób. Z “Echo” poszło gorzej, bo znalazło tylko 2,5 milionów nabywców. Czy Leona jest jeszcze w stanie powtórzyć sukces pierwszej płyty?

Czytaj dalej #300 Leona Lewis „Glassheart” (2012)

#298, 299 Taylor Swift “Red” (2012) & Ke$ha “Warrior” (2012)

Obecnie nie ma chyba popularniejszej wokalistki w USA od Taylor Swift. Każda kolejna jej płyta z miejsca staje się hitem i sprzedaje się jak świeże bułeczki. Nie inaczej było oczywiście z “Red”. W niespełna dwa miesiące album zakupiło 3 miliony słuchaczy. Pytanie – czy przesłuchali wcześniej utwory z “Red”, czy też zakupili w ciemno, mając pewność, że im się spodoba, bo w końcu to TA Swift? Ja bym chyba czwartej studyjnej płyty Taylor za dramo nie wzięła. Miejsca na półce coraz mniej, a po co ma się kurzyć?

Czytaj dalej #298, 299 Taylor Swift “Red” (2012) & Ke$ha “Warrior” (2012)

#297 Carly Rae Jepsen „Kiss” (2012)

Hey, I just met you, and this is crazy, But here’s my number, so call me, maybe? do kogo w wakacje nie dochodziły te słowa sto razy dziennie? Pochodzą one z wielkiego przeboju minionego lata – “Call Me Maybe”. Jego autorką jest kanadyjska wokalistka Carly Rae Jepsen. W 2007 zajęła trzecie miejsce w kanadyjskiej edycji programy Idol. Rok później ukazała się jej debiutancka płyta zatytułowana “Tug of War”. Byłaby znaną tylko w swoim kraju piosenkarką, gdyby nie pomoc idola nastolatek – Justina Biebera. To on jako pierwszy zachwycił się utworem “Call My Maybe”, co otworzyło przed Carly drzwi do światowej kariery. Czytaj dalej #297 Carly Rae Jepsen „Kiss” (2012)

#296 Goldfrapp “The Singles” (2012)

Dam sobie spokój z początkiem, brzmiącym w stylu „Goldfrapp to…”. Brytyjski duet pojawił się na moim blogu we wrześniu za sprawą tego, że bardzo chciałam podzielić się z wami moją opinią o ich pierwszej płycie – „Felt Mountain”. Teraz, korzystając z tego, że na początku 2012 roku zespół wydał kompilację największych przebojów, sięgam po ich całą dyskografię‘w pigułce’.

Czytaj dalej #296 Goldfrapp “The Singles” (2012)

Stripped 10th Anniversary | #295 Christina Aguilera “Stripped”

„Chciałam pozbyć się ciężaru bycia częścią tego fenomenu wielkiego, rozdmuchanego na szeroką skalę zjawiska teen popu. Ten wizerunek, słodkiej, niewinnej dziewczyny z sąsiedztwa, to nie byłam ja. Chciałam to wszystko z siebie zdjąć, wyrzucić gdzieś daleko i zapomnieć. Dlatego właśnie nazwałam ten album Stripped, bo jest o byciu rozebraną emocjonalnie, nagą i gotową otworzyć swoje serce i duszę.”

RECENZJA

Recenzja “Stripped” na moim blogu pojawiła się już w 2010 roku. Stwierdziłam jednak, że impreza z okazji 10-lecia tej płyty nie może obyć się bez nowej. Różni się ona o tych,które publikuję na blogu. Tak jak Christina chciałam poczuć się niezależna i wolna i zrobić coś inaczej niż dotychczas. Po kolei opiszę każdy kawałek.

Czytaj dalej Stripped 10th Anniversary | #295 Christina Aguilera “Stripped”

#294 Ayo “Gravity at Last” (2008)

Niemiecka wokalistka Ayo, w której – zaznaczam – płynie krew nigeryjska, zainteresowała mnie już rok temu.Przesłuchałam wówczas jej debiutancki krążek “Joyful” i zachwyciłam się jej muzyką. Wiedziałam, że nie poprzestanę tylko na jednej płycie. Trochę jednak trwało, zanim sięgnęłam po drugie dzieło młodej artystki, zatytułowane “Gravity at Last”. Chciałam zostawić je sobie na jesień, bo uważam,że to najlepsza pora na delektowanie się muzyką Ayo.

Czytaj dalej #294 Ayo “Gravity at Last” (2008)

#293 Ania Dąbrowska “W spodniach czy w sukience?” (2008)

Jestem z tego pokolenia, które pamiętają telewizyjny show “Idol”. I chociaż miałam wtedy zaledwie  8 lat, ze zniecierpliwieniem wyczekiwałam nowych odcinków tego programu. Czekałam na kąśliwe uwagi jurorów lub spektakularne występy uczestników.Ania Dąbrowska, której płytę teraz recenzuję, brała udział w pierwszej edycji tego talent show. Dostała się do ostatniego etapu (występy live), ale odpadła już w trzecim odcinku. Zwycięzcą wówczas została Alicja Janosz, o której dziś mało kto pamięta, choć w zeszłym roku ukazała się jej – dopiero – druga płyta. Ania natomiast ma na koncie pięć studyjnych albumów, które rozeszły się łącznie w ponad 200,000 egzemplarzy.

Czytaj dalej #293 Ania Dąbrowska “W spodniach czy w sukience?” (2008)