RECENZJA: Jessie Reyez “Paid in Memories” (2025) (#1618)

Śpiewała u boku Lewisa Capaldiego, Sama Smitha, Lil Wayne’a i Kehlani a mimo wszystko pochodząca z Kanady wokalistka Jessie Reyez wciąż błąka się po obrzeżach show biznesu, zdobywając czasem jakieś nagrody, lecz nie generując większego zainteresowania słuchaczy. W marcu 2025 roku ukazała się jej trzecia już studyjna płyta, “Paid in Memories”, i jeśli wykorzystać mogę powiedzenie do trzech razy sztuka, może to właśnie ten album sprawi, że Reyez nie będzie wkrótce tylko wyblakłym wspomnieniem.

Czytaj dalej RECENZJA: Jessie Reyez “Paid in Memories” (2025) (#1618)

RECENZJA: Janette King “What We Lost” (2021) (#1610)

Janette King, wokalistka o karibsko-kanadyjskich korzeniach, w swoim CV zawrzeć może także informacje o tym, że jest producentką, multiinstrumentalistką oraz DJ-ką. Zainteresowanie muzyką przejęła od swoich rodziców, którzy dbali, by dom wypełniały dźwięki reggae, surf rocka i rhythm’and’bluesa. Ona jednak upodobała sobie elektronikę i początkowo to właśnie na niej opierała swoje brzmienie. Później dodała do tego czarne rytmy, a na wydanej w 2021 roku debiutanckiej płycie “What We Lost” prezentuje mieszankę r&b, neo soulu i klubowych klimatów.

Czytaj dalej RECENZJA: Janette King “What We Lost” (2021) (#1610)

RECENZJA: Keyshia Cole “The Way It Is” (2005) (#1604)

Keyshia Cole ledwo przekroczyła dwudziesty rok życia, gdy po odkryciu, że zdradza ją chłopak, wsiadła w samochód i ruszyła do Los Angeles. Tam fragmentem zaśpiewanej przez siebie piosenki przekonała szefostwo wytwórni A&M Recordings, by wzięli ją pod swoje skrzydła. Z jej ramienia dokładnie dwie dekady temu ukazała się jej debiutancka płyta “The Way It Is”. Tak narodziła się artystka, którą media okrzyknęły księżniczką hip hop soulu.

Czytaj dalej RECENZJA: Keyshia Cole “The Way It Is” (2005) (#1604)

RECENZJA: Kali Uchis “Sincerely” (2025) (#1591)

Kolumbijsko-amerykańska wokalistka Kali Uchis od lat pracuje w pocie czoła na swój sukces nie dając nam dłuższej chwili, by za sobą zatęsknić. Świat usłyszał o niej w 2018 roku, kiedy to ukazał się jej debiut “Isolation”, a od tego czasu dyskografia artystki rozrosła się o cztery kolejne albumy. Najnowszy, “Sincerely”, ukazał się na początku maja i przyniósł trochę niespodzianek.

Czytaj dalej RECENZJA: Kali Uchis “Sincerely” (2025) (#1591)

RECENZJA: Hope Tala “Hope Handwritten” (2025) (#1587)

Hope Natasha McDonald, wokalistka o brytyjsko-jamajskich korzeniach, tak długo kręci się po show biznesowej orbicie, że aż dziwnie pisać o niej jak o tegorocznej debiutantce. Z pierwszymi piosenkami pojawiła się bowiem już w 2018 roku. Regularnie zaczęła wydawać epki i prezentować kolejne utwory. Zwieńczeniem jej drogi przez ten melodyjny krajobraz jest album “Hope Handwritten”, na którym zawarła aż szesnaście nagrań.

Czytaj dalej RECENZJA: Hope Tala “Hope Handwritten” (2025) (#1587)

RECENZJA: Keri Hilson “We Need to Talk” (2025) (#1583)

To mogła być naprawdę fajna kariera. Amerykańską wokalistkę Keri Hilson pod swoje skrzydła wziął rozchwytywany lata temu Timbaland i pozwolił jej zaśpiewać w jednej ze swoich najbardziej rozpoznawalnych piosenek, “The Way I Are”. Później były dwie płyty, z czego jedna ukazała się w momencie, gdy świat zachłysnął się elektropopem. Hilson wystartowała za późno, by liczyć się w wyścigu. Po piętnastu latach wydała nowy album, a we need to talk o nim.

Czytaj dalej RECENZJA: Keri Hilson “We Need to Talk” (2025) (#1583)

RECENZJA: Jennie “Ruby” (2025) (#1576)


Zaledwie przed paroma dniami zagłębialiśmy się w debiutancki solowy album “Alter Ego” Lalisy Manobal z koreańskiego girlsbandu Blackpink, a już zapoznać się możemy z pierwszym wydawnictwem jej koleżanki z zespołu – Jennie Kim. I chociaż w grupie dziewczyny stawiały na współpracę, dziś stają do konkursu, której z nich udało się przygotować płytę robiącą większą furorę. Za obiema stoi dziś potężna biznesowa machina.

Czytaj dalej RECENZJA: Jennie “Ruby” (2025) (#1576)

RECENZJA: Lisa “Alter Ego” (2025) (#1574)


Całe to k-popowe uniwersum, które od jakiejś dekady bije rekordy popularności także poza Koreą Południową, jest zjawiskiem, w które nie miałam nigdy ochoty się zagłębiać. Jednak gdy artyści stamtąd coraz częściej słyszalni są u boku zachodnich wykonawców, pojawia się pewna ciekawość. A ona doprowadziła mnie do solowego debiutu urodzonej w Tajlandii Lalisy Manobal, która przedstawia nam się po prostu jako Lisa.

Czytaj dalej RECENZJA: Lisa “Alter Ego” (2025) (#1574)

RECENZJA: Victoria Monét “Jaguar II” (2023) (#1572)


Amerykańska wokalistka Victoria Monét latami czekała na swój moment. Na te mityczne, wyczekiwane przez (prawie) każdego artystę pięć minut sławy. Krocząca dotąd za innymi wykonawcami piosenkarka i autorka tekstów (bez jej wsparcia dyskografia m.in. Ariany Grande byłaby uboższa) epką “Jaguar” zaczęła budować swoją własną bazę słuchaczy. Trzy lata później zrobiła furorę z drugą częścią projektu.

Czytaj dalej RECENZJA: Victoria Monét “Jaguar II” (2023) (#1572)

RECENZJA: BANKS “Off with Her Head” (2025) (#1569)


Amerykańska wokalistka BANKS w minionym roku świętowała dziesięciolecie swojego płytowego debiutu – krążka “Goddess”, za sprawą którego na krótką chwilę stała się jedną z najważniejszych artystek popularnego wówczas nurtu alternative r&b stojąc w równym rzędzie z FKA twigs i The Weeknd. Ze szczytu szybko spadła, a w powrocie do łask słuchaczy nie pomagały kolejne nijakie albumy. Dla tegorocznego, “Off with Her Head”, można… stracić głowę.

Czytaj dalej RECENZJA: BANKS “Off with Her Head” (2025) (#1569)