#910 Noah Cyrus “Good Cry” (EP) (2018)

Nie ma co ukrywać. To musiało się tak skończyć. Urodzona na początku 2000 roku Noah Cyrus wychowywała się w jednej z najbardziej medialnych amerykańskich rodzin. Jej ojciec, Billy Ray, pod koniec lat 80. rozpoczął karierę wokalisty country, a siostra, Miley, była jedną z najjaśniejszych gwiazd Disney’a, która dziś nagrywa, co jej w duszy gra. Zaistnieć swego czasu próbował także jej brat, Trace, który założył zespół Metro Station. Noah obserwowała ich poczynania i stwierdziła, że też chce poświęcić swoje życie muzyce.

Czytaj dalej #910 Noah Cyrus “Good Cry” (EP) (2018)

#909 Nick Cave and the Bad Seeds “The Boatman’s Call” (1997)

Lata 90. były złotą erą dla australijskiego zespołu Nick Cave and the Bad Seeds. Po bardzo przeciętnym rozpoczęciu (nudny album “The Good Son”) przyszła pora na wydawnictwa dobre (“Henry’s Dream”) albo zwyczajnie znakomite (“Let Love In”, “Murder Ballads”). Był to czas nie tylko artystycznych sukcesów, ale i komercyjnych wzlotów, które szybko zaczęły Cave’a uwierać*. Ale nie tylko nieoczekiwana sława sprawiła, że po premierze “The Boatman’s Call” nastąpiła kilkuletnia przerwa w działalności kapeli. Jej lider, Nick Cave, potrzebował odpocząć po miłosnych zawirowaniach. Zostawił fanów z płytą, na której otwiera się jak nigdy wcześniej.

Czytaj dalej #909 Nick Cave and the Bad Seeds “The Boatman’s Call” (1997)

Relacja z koncertu Anny Calvi

Pięć lat kazała nam czekać Anna Calvi na swój trzeci studyjny album. Krążek “Hunter” w końcu wraz z ostatnim dniem wakacji ujrzał światło dzienne, a wokalistka zaczęła przygotowywać się na polowanie. Wyruszyła w świat by prezentować swoją twórczość i zdobywać nowych wielbicieli. Jednym z jej przystanków była Warszawa.

Czytaj dalej Relacja z koncertu Anny Calvi

Relacja z koncertu The Underground Youth

Kiedy ogłoszono dwa polskie koncerty brytyjskiego (lecz obecnie stacjonującego w Niemczech) zespołu The Underground Youth, niezbyt mnie te informacje obeszły. I pewnie nawet nie rozważałabym wybranie się na poznański gig, gdyby nie czysty przypadek – pewnego słonecznego październikowego dnia w uszy wpadła mi płyta “Mademoiselle”. I nagle stała się szarość.

Czytaj dalej Relacja z koncertu The Underground Youth

#908 Cassie Marin “S.O.S.” (EP) (2018)

Zawsze chciałam być wokalistką i dzielić się swoją muzyką z innymi, by uświadomić im, że warto realizować swoje marzenia – mówi Amerykanka Cassie Marin. O niej samej wiemy naprawdę niewiele. Jedynie tyle, że wychowywała się w Miami, a decyzję o rozpoczęciu muzycznej kariery podjęła po wypadku, który przekreślił jej gimnastyczną przyszłość. I tak już sobie nagrywa od 2015 roku, co jakiś czas dzieląc się większą lub mniejszą partią muzyki. Jak na początku 2018 roku, kiedy to ukazała się jej nowa epka “S.O.S.”.

Czytaj dalej #908 Cassie Marin “S.O.S.” (EP) (2018)

#907 Dawid Podsiadło “Małomiasteczkowy” (2018)

Może usunąć się w cień na kilkanaście miesięcy. Może zniknąć z mediów społecznościowych. Może zejść ze sceny i zrobić sobie dłuższą przerwę od koncertowania. A i tak gdy tylko wyda nową płytę, znów jest na ustach (i w uszach) prawie wszystkich. Dawid Podsiadło, jeden z najnormalniejszych i najbardziej gardzących celebryckim życiem polskich wokalistów, po trzech latach powrócił z nowym studyjnym albumem. Jaki jest “Małomiasteczkowy”?

Czytaj dalej #907 Dawid Podsiadło “Małomiasteczkowy” (2018)

#906 “A Star Is Born” (soundtrack) (2018)

Kinomaniaczką nie jestem, ale trafiają się takie filmy, na które do kina przeszłabym się bardzo chętnie. Niby premiera w innych miejscach świata już dawno się odbyła, czerwone dywany zostały zwinięte, kto chciał podzielił się wrażeniami z seansu. A tu dowiaduję się, że w polskich kinach dany obraz wyświetlany będzie dopiero za kilka tygodni. Na szczęście z muzycznymi albumami takich problemów nie ma i nikt nie zablokował nam dostępu do soundtracku filmu “Narodziny gwiazdy”. Więc zanim zobaczymy, jak na dużym ekranie poradziła sobie Stefani Germanotta (Lady Gaga), przekonać się możemy, jakim wokalistą okazał się być Bradley Cooper.

Czytaj dalej #906 “A Star Is Born” (soundtrack) (2018)

#905 Kim Petras “TURN OFF THE LIGHT, VOL. 1” (2018)

Niemka Kim Petras zasłynęła kilka lat temu w dość nietypowy sposób. Urodziła się jako Tim, lecz od najmłodszych lat wiedziała, że lepiej czułaby się w ciele kobiety. Zmianę płci przeszła w wieku szesnastu lat, co czyni ją najmłodszą osobą, która kiedykolwiek się na to zdecydowała. Niedługo potem wpadła na pomysł zrobienia muzycznej kariery, która powoli rozwija się po jej przeprowadzce z Niemiec do USA. Ma już na koncie viralowy przebój “I Don’t Want It at All”, a z początkiem października ukazała się jej nowa epka.

Czytaj dalej #905 Kim Petras “TURN OFF THE LIGHT, VOL. 1” (2018)

#904 Chelsea Wolfe “The Grime And The Glow” (2010)

Krótką i dość powierzchowną biografię Chelsea Wolfe, amerykańskiej wokalistki o mrocznym uosobieniu, przybliżałam w tekście poświęconym “Apokalypsis” – płycie, która przedstawiła artystkę całemu światu. Chociaż skupiłam się wówczas na dzieciństwie artystki, przy okazji powrotu do “The Grime and the Glow” zainteresowały mnie lata bezpośrednio poprzedzające debiutancki krążek Wolfe. Jej muzyczne doświadczenia wpłynęły bowiem na kształt albumu, który stoi dziś w kręgu moich zainteresowań.

Czytaj dalej #904 Chelsea Wolfe “The Grime And The Glow” (2010)