Autor: Zuzanna Janicka
Rocznik '94. Dziewczyna, która najbardziej na świecie kocha muzykę. Nie straszny jej (prawie) żaden gatunek, ale najbardziej lubi sięgać po r&b z lat 90. oraz indie/alt rocka. The-Rockferry prowadzi od 2010 roku.
IN&OUT: Jennifer Lopez
#581 Mariah Carey “The Emancipation of Mimi” (2005)
Czas tak strasznie szybko leci. Po co o tym przypomina, możecie pomyśleć. Ano po to, bo dziwnie czuję się wiedząc, że od premiery albumu “The Emacipation of Mimi” minęło już dziesięć lat, krążek “Daydream” świętował dwudzieste urodziny, a płyta “Mariah Carey” zdmuchnęła właśnie dwadzieścia pięć świeczek na torcie. Trwający obecnie 2015 rok to dla amerykańskiej wokalistki Mariah Carey dwanaście miesięcy pełnych świętowania. Wspomniane dwa wydawnictwa z lat 90. mają już przyklejoną łatkę “kultowe”. Pytanie, czy podobną opinią kiedyś cieszyć się będzie “The Emancipation of Mimi”. Czy płyta opiera się upływającemu czasowi? Czy może już dziś brzmi oldskulowo?
Czytaj dalej #581 Mariah Carey “The Emancipation of Mimi” (2005)
ZOOM NA… Kate Bush
Jedyna w swoim rodzaju – te słowa Kate Bush mogłaby wytatuować sobie na czole. Ale nie musi tego robić, bo każdy, kto choć raz zetknął się z jej twórczością, zda sobie z tego szybko sprawę. Brytyjka to artystka jedna na milion. Od dziecka grała na fortepianie i pisała własne piosenki. Później występowała z zespołem pod “szyldem” The KT Bush Band i z miejsca trafiła pod skrzydła dużej wytwórni, która dostrzegła jej potencjał. Przez całą swoją karierę (trwającą od lat 70.) artystka nie dała się zdominować. Dlatego też słuchając jej płyt mamy gwarancję, że powstawały one pod jej czujnym okiem oraz uchem, i zawierają zapis prawdziwych przeżyć i emocji autorki.
#580 Chelsea Wolfe “Apokalypsis” (2011)
Okładka płyty “Apokalypsis” (stylizowane na “Ἀποκάλυψις”) intryguje, ale też przeraża. Wiele się na niej nie dzieje, ale nawiedzony obraz tych pustych (dosłownie!) oczu amerykańskiej wokalistki Chelsea Wolfe potrafi na długo zostać w pamięci, wracając do nas w nocnych koszmarach. Słuchacze o słabych nerwach powinni dać sobie szybko z tą artystką spokój. Pozostała grupa śmiało może przekroczyć bramy nawiedzonego świata Wolfe. “Apokalypsis” jest albumem, po który powinniśmy sięgać po zmierzchu. I najlepiej w samotności. Wówczas najszybciej poczujemy tę muzykę każdą komórką naszego ciała.
SING WITH ME: Madonna
Moją wyobraźnię często czasem zahamować. W efekcie prezentuję Wam od czasu do czasu nowe rubryki przepełnione muzyką. W “SING WITH ME” planuję skupić się na duetach gwiazd estrady. Na pierwszy ogień idzie wokalistka, która karierę rozpoczęła w latach 80. i wciąż nie daje o sobie zapomnieć – Madonna.
#578, 579 More Wine Please “Tides” (2014) & Karolina Czarnecka “Córka” (2014)
Nazwa młodego, wrocławskiego zespołu More Wine Please skojarzyła mi się z amerykańską grupą The National. A raczej jej liderem, który znany jest z tego, że na scenę wychodzi nie tyle z mikrofonem, co butelką wina. I nigdy nie zdarzają mu się wpadki, nawet, gdy zanim występ dobiegnie końca, trunku już nie ma. Sprawa z debiutującym polskim zespołem ma się podobnie. Nic się nie stanie, kiedy przedobrzymy z jego muzyką. Nie dopadnie nas muzyczny kac, nie zaczną przed oczami skakać tęczowe jednorożce. Co nie znaczy, że całość przeleci przez nas nie zostawiając choć małego znaku.
Czytaj dalej #578, 579 More Wine Please “Tides” (2014) & Karolina Czarnecka “Córka” (2014)
#577 Sophie Ellis-Bextor “Read My Lips” (2001)
W ubiegłym roku zasłuchiwałam się w jej indie popowych kompozycjach o bogatym instrumentarium. Album “ШАNDԐЯLUЅT” zostawił po sobie masę wspomnień i miłych myśli o Sophie Ellis-Bextor. Zmobilizował mnie też do sięgnięcia po starsze wydawnictwa Brytyjki. Na pierwszy ogień poszedł debiut. Płyta “Read My Lips” ukazała się w 2001 roku i podbiła parkiety w wielu miejscach na świecie. Czy naprawdę jest się czym podniecać? Folkowa Sophie jest bezkonkurencyjna, ale w końcu są wakacje, więc przydałby się jakiś soundtrack do letnich imprez.
#576 Kodaline “Coming Up for Air” (2015)
Wysyp młodych, ambitnych wykonawców chętnie wykorzystujących współczesne media do promocji swojej twórczości trwa w najlepsze. Po niezliczonej ilości solowych artystów pora zwrócić swoją uwagę na zespoły. Irlandczycy z kapeli Kodaline zapewnili sobie rozgłos takimi piosenkami jak “High Hopes” oraz “All I Want”. Dwa lata po premierze swojej debiutanckiej płyty próbują nam udowodnić, że wciąż warto śledzić ich muzyczne poczynania. Ciekawe, z jakim skutkiem.
RANKING: 10 (niesinglowych) piosenek, za które Rihannę da się lubić
W sierpniu minie dziesięć lat od premiery debiutanckiej płyty Rihanny. Przez ten czas barbadoska gwiazda zdążyła wydać sześć kolejnych albumów oraz zaprezentować nam niezliczoną ilość przebojów. Zdobyła też rzeszę fanów. Czy wiernych? Nie byłabym już tego taka pewna, bo kiedy tylko Rihanna idzie w ambitniejsze dźwięki, grupka jej sympatyków zaczyna maleć. By na nowo powiększyć się z nadejściem komercyjnych, radiowych hitów. Przypominając sobie takie numery jak “We Found Love”, “S&M” czy “Right Now” ciężko mieć o Rihannie dobre zdanie. Warto jednak wiedzieć, że wokalistka ma na swoim koncie sporo naprawdę udanych piosenek. Jakich? Zapraszam do zapoznania się z moim rankingiem 10 najlepszych (nie singlowych) utworów Rihanny.
Czytaj dalej RANKING: 10 (niesinglowych) piosenek, za które Rihannę da się lubić