Kategoria: Recenzja

Popowy anioł z różkami | #847 #848 Charli XCX “Number 1 Angel” & “Pop 2”

Wyrazisty image. Zadziorność. Niepokorność. Szczerość. Brytyjska wokalistka Charli XCX (jej prawdziwe imię i nazwisko to Charlotte Emma Aitchison) ma dopiero dwadzieścia pięć lat, a na koncie wielki światowy przebój “Fancy”, który stworzyła z zapomnianą australijską raperką Iggy Azaleą. Z tego duetu to gwiazda Charli świeci dziś mocniej. Artystka nie odcina jednak kuponów i nadal ciężko pracuje na swój sukces. W ubiegłym roku oddała w nasze ręce dwa mixtape’y, choć nie rozumiem, czemu uparła się te dzieła tak nazywać. Dla mnie “Number 1 Angel” i “Pop 2” są jej studyjnymi płytami numer 3 i 4.

Czytaj dalej Popowy anioł z różkami | #847 #848 Charli XCX “Number 1 Angel” & “Pop 2”

#846 Kylie Minogue “Golden” (2018)

Z Australii do Wielkiej Brytanii. Z Wielkiej Brytanii do Nashville. Kylie Minogue, Księżniczka Popu,  przemierzyła tysiące kilometrów, by nagrać swoją czternastą studyjną płytę i zarazem pierwszą (wyłącznie z autorskim materiałem) od czasów “Kiss Me Once”. I, uwierzcie lub nie, mówi nam to już wszystko o materiale zawartym na “Golden”.

Czytaj dalej #846 Kylie Minogue “Golden” (2018)

#845 Kero Kero Bonito “TOTEP EP” (2018)

Nie raz już wspominałam, że do sięgnięcia po niektóre albumy czy epki zachęca mnie… ich szata graficzna. Tak, tak. Nie ocenia się książki po okładce… Ale jeśli ciekawy artwork sprawia, że szybciej wciśnie się przycisk play by sprawdzić, czy zawartość jest równie intrygująca? Swoją tegoroczną epkę londyńska formacja Kero Kero Bonito ozdobiła zdjęciem zrobionym z zaskoczenia. Sarah Perry przyłapana została na zwyczajnej czynności. Co było dalej? Kawa czy herbata? Po wysłuchaniu “TOTEP EP” odpowiedź nasuwa się sama.

Czytaj dalej #845 Kero Kero Bonito “TOTEP EP” (2018)

#844 U.S. Girls “In a Poem Unlimited” (2018)

Niby U.S. Girls, ale tak naprawdę to solowy projekt Meghan Remy. Niby U.S., ale artystka przyjęła kanadyjskie obywatelstwo i od lat mieszka Toronto. Sporo nieporozumień i zmyłek, ale nie ma co się złościć. Na pewno łatwiej je wyjaśnić niż jednym słowem opisać muzykę tworzoną przez Remy. Nawet w obrębie jednego wydawnictwa potrafi kilka razy zmienić obrany kierunek. Jej najnowsze dziecko, “In a Poem Unlimited”, jest tego najlepszym przykładem.

Czytaj dalej #844 U.S. Girls “In a Poem Unlimited” (2018)

#843 George Ezra “Staying at Tamara’s” (2018)

Wydawać by się mogło, iż George Ezra, brytyjski chłopak z gitarą, będzie kuć żelazo póki gorące. Jego pierwsze single (m.in. “Blame It on Me” i “Budapest”) cieszyły się sporą popularnością, a sam debiutancki album “Wanted on Voyage” rozchodził się jak świeże bułeczki. Artysta po zagraniu setek koncertów na całym świecie potrzebował odpoczynku i czasu na zastanowienie się, w którą stronę podążyć chciałby tym razem. Po niemalże czterech latach od premiery pierwszej płyty gotowy był na swój powrót, choć przygoda zatytułowana “Staying at Tamara’s” rozpoczęła się już w ubiegłym roku.

Czytaj dalej #843 George Ezra “Staying at Tamara’s” (2018)

#842 Toni Braxton “Sex & Cigarettes” (2018)

Toni Braxton, autorka takich przebojów jak “Un-Break My Heart”, “You’re Makin’ My High” czy “Breathe Again”, od kilku lat zmaga się nie tylko ze słabnącą popularnością, ale i poważną chorobą, która na długo wyeliminowała ją z występowania. Przed sześcioma laty zasmuciła fanów informacją o zakończeniu muzycznej kariery, by niecały rok później zapowiedzieć swój powrót z nową muzyką. Nagrany w duecie z Babyfacem krążek “Love, Marriage & Divorce” pokazał, że wciąż należy się z nią liczyć. Cztery lata po tej premierze i osiem, jakie minęły od pojawienia się “Pulse”, Braxton uraczyła nas solowym albumem.

Czytaj dalej #842 Toni Braxton “Sex & Cigarettes” (2018)

#841 Joan As Police Woman “Damned Devotion” (2018)

Są tacy wykonawcy, o których dużo się nie słyszy, choć oni sami regularnie nagrywają i współpracują z popularnymi postaciami muzycznej sceny. Przykładem takiej postaci jest Joan Wasser – amerykańska wokalistka, gitarzystka i skrzypaczka, o której usłyszałam dopiero w ubiegłym roku. Podpisująca się jako Joan As Police Woman (inspiracją był serial “Police Woman” z lat 70.) artystka miała okazję występować u boku m.in. Lou Reeda, Eltona Johna, Placebo i Sheryl Crow. Mało? To co powiecie na to, że na koncie ma prestiżową Mercury Prize za album “I Am a Bird Now”, który pomogła stworzyć formacji Antony and the Johnsons? Własnych płyt ma sześć. Najnowsza ukazała się na początku lutego.

Czytaj dalej #841 Joan As Police Woman “Damned Devotion” (2018)

#840 Editors “Violence” (2018)

Chyba to znacie. Wasz ulubiony wykonawca lub zespół wydaje nowy album. Jest oczywiście wielka radość, bo ile można męczyć te same piosenki. Równolegle pojawia się jednak pewna niepewność: co, jeśli nadchodzący krążek okaże się artystyczną porażką? W pierwszej połowie marca nowy (już szósty) longplay w moje ręce oddała brytyjska formacja Editors, której muzyka oczarowała mnie przed pięcioma laty. Artystyczna okładka, mocny, niepokojący tytuł. Wychodziłam z siebie by dowiedzieć się, co ukrywa się pod szyldem “Violence”*. Czytaj dalej #840 Editors “Violence” (2018)

#839 G-Eazy “The Beautiful & Damned” (2017)

Poobijany, zakrwawiony, jakiś taki przygaśnięty – taki na okładce swojej czwartej studyjnej płyty jest amerykański raper Gerald Earl Gillum, który ukrywa się pod pseudonimem G-Eazy. Nie jestem osobą, która uważnie śledzi hip hopowy rynek jakiegokolwiek z państw, ale postanowiłam artyście zaufać i dać się wciągnąć w świat, który wykreował dwudziestotrackowym wydawnictwem “The Beautiful & Damned”. A jest to świat dość nieprzyjazny, pełen pułapek i zwrotów akcji. G-Eazy zaprasza nas bowiem na wycieczkę śladami swoich myśli, doświadczeń i przeżyć ostatnich miesięcy.
 Czytaj dalej #839 G-Eazy “The Beautiful & Damned” (2017)

#838 Franz Ferdinand “Always Ascending” (2018)


Długo przyszło nam czekać na nowy studyjny album szkockich mistrzów tanecznego rocka – zespołu Franz Ferdinand. Formacja długo promowała jego poprzednika (“Right Thoughts, Right Words, Right Action”), a także nawiązała chwilowy sojusz z amerykańskim, istniejącym od lat 70. duetem Sparks, który zaowocował interesującym krążkiem “FFS”. Kiedy nadeszła pora rozmyślania nad kolejną płytą, z Franz Ferdinand odszedł współzałożyciel grupy (Nick McCarthy), a ona sama na miejsce rejestrowania nowego materiału wybrała Francję. Jak paryski klimat wpłynął na muzykę?

Czytaj dalej #838 Franz Ferdinand “Always Ascending” (2018)