RECENZJA: Victoria Monét “Jaguar II” (2023) (#1572)


Amerykańska wokalistka Victoria Monét latami czekała na swój moment. Na te mityczne, wyczekiwane przez (prawie) każdego artystę pięć minut sławy. Krocząca dotąd za innymi wykonawcami piosenkarka i autorka tekstów (bez jej wsparcia dyskografia m.in. Ariany Grande byłaby uboższa) epką “Jaguar” zaczęła budować swoją własną bazę słuchaczy. Trzy lata później zrobiła furorę z drugą częścią projektu.

Czytaj dalej RECENZJA: Victoria Monét “Jaguar II” (2023) (#1572)

ROCZNICA: 20-lecie “We Belong Together” Mariah Carey

Nikogo specjalnie nie trzeba przekonywać, że lata 90. należały do Mariah Carey. Amerykańska wokalistka sprzedawała dziesiątki milionów płyt, a niemalże każda z jej kompozycji z miejsca stawała się hitem. Początek nowego tysiąclecia ją jednak dobił i z hukiem spadła ze szczytu. Gdy wydawało się, że sława Carey przeminęła, ona wyskoczyła z singlem, który stał się ikoną 2005 roku i całej pierwszej dekady nowego tysiąclecia.

Czytaj dalej ROCZNICA: 20-lecie “We Belong Together” Mariah Carey

RECENZJA: Clairo “Charm” (2024) (#1571)

W 2021 roku amerykańska wokalistka Claire Elizabeth Cottrill miała ochotę pokazać się szerszej publiczności, ale jednocześnie pozostać w tej swojej indie popowej niszy. W osiągnięciu tego celu pomóc miał rozchwytywany producent Jack Antonoff, który nadawał łagodny ton kompozycjom wielu innych artystek w tamtym czasie. dziś Clairo, jak nam się Claire woli przedstawiać, działa na własną rękę pisząc, aranżując, produkując i będąc do tego swoim własnym wydawcą. Tu wiele rzeczy mogło pójść nie tak.

Czytaj dalej RECENZJA: Clairo “Charm” (2024) (#1571)

5 płyt, które zabierają słuchacza w podróż


Dostałam kiedyś pytanie a propos tego, skąd czerpię inspiracje na swoje kolejne podróże. Obok tak oczywistych odpowiedzi jak magazyny, opowieści innych czy najzwyklejszy Instagram pojawia się u mnie i muzyka. Jakiś utwór, obejrzany teledysk, cała płyta. Bo nawet najmniejszy dźwięk może zesłać na mnie natchnienie. Dziś przypominam pięć albumów, których słuchanie sprawia, że chcę spakować plecak i ruszyć przed siebie.

Czytaj dalej 5 płyt, które zabierają słuchacza w podróż

RECENZJA: Lady Gaga “Mayhem” (2025) (#1570)


Przeszło piętnaście lat w branży, kilka metamorfoz, wiele mniejszych bądź większych skandali, a pozycja Lady Gagi wydaje się być stabilna. Trendy pojawiają się i znikają, nowe wokalistki przychodzą i odchodzą, a jej popularność wcale nie zmalała. Wręcz przeciwnie. Amerykanka wygodnie usadowiła się na popowym szczycie. I póki co nigdzie się nie wybiera, bo nadal potrafi dostarczać po prostu przebojowe nagrania.

Czytaj dalej RECENZJA: Lady Gaga “Mayhem” (2025) (#1570)

RECENZJA: BANKS “Off with Her Head” (2025) (#1569)


Amerykańska wokalistka BANKS w minionym roku świętowała dziesięciolecie swojego płytowego debiutu – krążka “Goddess”, za sprawą którego na krótką chwilę stała się jedną z najważniejszych artystek popularnego wówczas nurtu alternative r&b stojąc w równym rzędzie z FKA twigs i The Weeknd. Ze szczytu szybko spadła, a w powrocie do łask słuchaczy nie pomagały kolejne nijakie albumy. Dla tegorocznego, “Off with Her Head”, można… stracić głowę.

Czytaj dalej RECENZJA: BANKS “Off with Her Head” (2025) (#1569)

RECENZJA: Findlay “Stay Kinky” (2025) (#1568)

Gdy w 2022 roku brytyjska wokalistka Natalie Findlay wydawała swój drugi studyjny krążek zatytułowany “The Last of the 20th Century Girls“, nie przypuszczałam, że album ten zapewni sobie tak wysoką pozycję w gronie moich ulubionych płyt tamtego okresu. A jednak. I gdy już powoli zapominałam o jego autorce, ta wyskoczyła z epką “Stay Kinky”. Balonik urósł do sporych rozmiarów, ale po jednym odsłuchu natychmiast pękł.

Czytaj dalej RECENZJA: Findlay “Stay Kinky” (2025) (#1568)

RECENZJA: The Blue Nile “Hats” (1989) (#1567)


Założony w latach 80. przez Paula Buchanana zespół The Blue Nile szybko doczekał się łatki formacji, która jest koszmarem każdej wytwórni płytowej. Powolne tempo pracy, unikanie rozgłosu, niechęć do promocji swojej muzyki i negowanie wszelkich zasad show biznesu – można powiedzieć, iż grupa robiła wszystko, by nikt nie zwracał na nią uwagi. A przy tym wszystkim wydała album, który jest już legendarny.

Czytaj dalej RECENZJA: The Blue Nile “Hats” (1989) (#1567)

Luźne taśmy: luty ’25

Father John Misty w jednej z największych piosenek Nirvany. Sylvie Kreusch brzmiąca jak europejska odpowiedź na Lanę Del Rey. Przypomnienie girlsbandu, który na początku XXI wieku dostarczał smaczny neo soul. A do tego solowa nowość od lidera gotyckiej formacji Bauhaus. Te piosenki towarzyszyły mi w lutym.

Czytaj dalej Luźne taśmy: luty ’25

Eurowizyjne recenzje: Luna “No Rest” & Baby Lasagna “DMNS & MOSQUITOES”

Dla niewielkiej liczby artystów Eurowizja jest konkursem, który ich kariery może wznieść na sam szczyt. Pozwala jednak lepiej przyjrzeć się scenom poszczególnych państw Starego Kontynentu. Dwójka uczestników ubiegłorocznej edycji zaprezentowała właśnie swoje nowe płyty. Robimy sobie więc szybką wycieczkę do Chorwacji i Polski.

Czytaj dalej Eurowizyjne recenzje: Luna “No Rest” & Baby Lasagna “DMNS & MOSQUITOES”