RECENZJA: Angel Olsen “Forever Means” & Prima Queen “Not the Baby” (2023) (EP) (#1390, 1391)

One są dopiero u progu kariery. Ona zaś przedstawia się nazwiskiem, które na amerykańskiej scenie znaczy już dość dużo. Duet Prima Queen i wokalistka Angel Olsen łączy zamiłowanie do naturalnych, pozbawionych efekciarstwa dźwięków, oraz fakt, iż tegoroczna wiosna przyniosła nam ich dwa mini projekty, które umilić mają czas w oczekiwaniu na coś większego.

Czytaj dalej RECENZJA: Angel Olsen “Forever Means” & Prima Queen “Not the Baby” (2023) (EP) (#1390, 1391)

RECENZJA: Jessie Ware “That! Feels Good!” (2023) (#1389)

Przed trzema laty brytyjska wokalistka Jessie Ware postawiła wszystko na jedną kartę i stwierdziła, że skoro jej kobiecy, pościelowy pop nie zafascynował słuchaczy, pora wrócić do korzeni. Przypomniała sobie czasy, gdy śpiewała w elektronicznych kawałkach SBTRKT czy RackNRuin, lecz zamiast londyńskiej klubowej scenie postanowiła oddać hołd muzyce disco. Jej kariera eksplodowała.

Czytaj dalej RECENZJA: Jessie Ware “That! Feels Good!” (2023) (#1389)

Luźne taśmy: kwiecień ’23

Przypomnienie artystki, która miała zastąpić nam Amy Winehouse. Przedziwny twór od zespołu M83. Cover w wykonaniu Placebo, który sprawia, że uśmiech natychmiastowo znika z twarzy. Zespół Evanescence tłumaczący Mozarta na własny muzyczny język. Te i inne piosenki towarzyszyły mi w kwietniu.

Czytaj dalej Luźne taśmy: kwiecień ’23

RECENZJA: Coldplay “X&Y” (2005) (#1388)

Debiutancka płyta, która skruszyła serca słuchaczy na całym świecie i przyniosła przebój “Yellow”. Rola headlinera jednego z największych festiwali, Glastonbury, gdy nie było nawet jej następczyni. Aż w końcu premiera wydawnictwa, które do dziś uznawane jest za największe dokonanie brytyjskiej kapeli. Zespół Coldplay otrzymał na starcie ogromny kredyt zaufania i nic dziwnego, że presja, jaką czuli przygotowując krążek numer trzy, była niesamowicie duża.

Czytaj dalej RECENZJA: Coldplay “X&Y” (2005) (#1388)

RECENZJA: Alma “Time Machine” (2023) (#1387)

Są takie płyty, które bardziej niż inne kojarzą mi się z pewnymi momentami w życiu. W przypadku “Have U Seen Her?”, debiutanckiego albumu pochodzącej z Finlandii wokalistki Almy, każde spotkanie z tą muzyką kojarzy mi się z pierwszymi miesiącami pandemii. Trzy lata później artystka wraca do nas w zupełnie nowej rzeczywistości. I z nieco odmienionym obliczem.

Czytaj dalej RECENZJA: Alma “Time Machine” (2023) (#1387)

RECENZJA: Stella Donnelly “Flood” (2022) (#1386)

Niemalże cztery lata temu pochodząca z Australii wokalistka Stella Donnelly swoimi poruszającymi utworami wkroczyła na indie popową scenę. W odpowiedniej promocji albumu “Beware of the Dog” przeszkodziła pandemia, a przygotowywanie jego następcy zaburzały lęki artystki, że ta nie będzie w stanie przygotować piosenek, które nam się spodobają. W końcu jej nowa płyta ujrzała światło dzienne i przekonać się można, czy w przypadku Stelli strach miał wielkie oczy.

Czytaj dalej RECENZJA: Stella Donnelly “Flood” (2022) (#1386)

RECENZJA: Katie Melua “Love & Money” (2023) (#1385)

Dwie dekady na scenie i miano drugiej – po legendarnej Kate Bush – wokalistce z Wysp Brytyjskich, która aż osiem studyjnych płyt zaprowadziła do pierwszej dziesiątki lokalnej listy bestsellerów. Uwielbiana w Polsce Katie Melua urodziła się wprawdzie w Gruzji, lecz od najmłodszych lat zamieszkuje Anglię, gdzie stawiała pierwsze kroki w niełatwym świecie show biznesu. I właśnie o własnej tożsamości, życiowych zmianach i przemyśle muzycznym jest jej najnowszy album.

Czytaj dalej RECENZJA: Katie Melua “Love & Money” (2023) (#1385)

RECENZJA: Blondshell “Blondshell” (2023) (#1384)

Chociaż Sabrina Teitelbaum wymieniana jest dziś w gronie najważniejszych debiutantek bieżącego roku, pierwsze kroki na scenie postawiła już niemalże dekadę temu, gdy pod szyldem BAUM prezentowała popowe dźwięki zamknięte w takich piosenkach jak “Fuckboy” czy “This Body”. Sama jednak nie wierzyła w ten projekt i zrobiła sobie dłuższą przerwę. Patrząc na jej muzyczne inspiracje z trudem zgadnąć można, jaką ścieżkę wybrała dla siebie artystka.

Czytaj dalej RECENZJA: Blondshell “Blondshell” (2023) (#1384)

RECENZJA: Caroline Polachek “Desire, I Want to Turn Into You” (2023) (#1383)

Zaledwie przed kilkunastoma dniami rezerwowałam sobie czas dla płyty Caroline Polachek, “Pang”, i mogłabym zrobić sobie dłuższą przerwę od jej twórczości, jednak materiał, jaki na niej zastałam, na tyle mnie zaintrygował, że wracam do was dość szybko z wrażeniami po spotkaniu z jej tegorocznym krążkiem – “Desire, I Want to Turn Into You”.

Czytaj dalej RECENZJA: Caroline Polachek “Desire, I Want to Turn Into You” (2023) (#1383)

RECENZJA: Chloë “In Pieces” (2023) (#1382)

Chloë Bailey od dziecka przygotowywana była na zostanie gwiazdą. Ledwo co odrosła od ziemi, a zaliczyła występ w filmie “The Fighting Temptations”, gdzie wcieliła się w młodszą wersję samej Beyoncé. Knowles zresztą uchodzić może za patronkę jej kariery, gdyż mocno wspierała projekty Chloë i jej siostry Halle (siostrzany duet Chloe x Halle) jakby widząc w ich historii odbicie własnego dzieciństwa.

Czytaj dalej RECENZJA: Chloë “In Pieces” (2023) (#1382)