RECENZJA: Angel Olsen “Big Time” (2022) (#1312)

Amerykańska wokalistka Angel Olsen nie należy do grona artystek, na których nowe piosenki czekałabym z wielką niecierpliwością, lecz gdy których kolejne albumy się ukazują, całkiem szybko lądują w moich głośnikach. Tym bardziej, gdy zawsze są gwarancją brzmienia z wysokiej półki. W przypadku Olsen przy okazji każdej kolejnej płyty pojawia się dodatkowo pytanie, z jaką zmianą tym razem będziemy mieć do czynienia.

Czytaj dalej RECENZJA: Angel Olsen “Big Time” (2022) (#1312)

SONGS CHALLENGE: Kate Bush

Chociaż dziś Kate Bush udziela się niezbyt chętnie (od premiery jej ostatniej płyty minęła dekada), przypomnienie w popularnym serialu jednego z jej singli sprawiło, że powróciła na usta wszystkich i ponownie jest jedną z najsławniejszych kobiecych postaci muzycznej sceny. Chciałabym, by więcej osób wyszło poza utwór “Runing Up That Hill” i zanurkowało w pasjonującą, choć niewielką dyskografię brytyjskiej legendy. Ja odświeżyłam ją sobie ostatnio i wybrałam kilka kompozycji, na które warto zwrócić uwagę.

Czytaj dalej SONGS CHALLENGE: Kate Bush

RECENZJA: Mallrat “Butterfly Blue” (2022) (#1311)

Amerykański punk rockowy zespół The Orwells nagrał przed dekadą piosenkę “Mallrats (La La La), a kilka lat później pewna australijska nastolatka stwierdziła, że fajnie byłoby wykorzystać ich inwencję. Do życia powołana więc została Mallrat – pod pseudonimem tym skrywa się dwudziestotrzyletnia Grace Kathleen Elizabeth Shaw. Siedem lat po swoim singlowym debiucie (“Sunglasses”) gotowa była na zaprezentowanie pierwszego longplay’a.

Czytaj dalej RECENZJA: Mallrat “Butterfly Blue” (2022) (#1311)

RECENZJA: Emeli Sandé “Let’s Say for Instance” (2022) (#1310)

Dziesięć lat temu nie było mocnych na Emeli Sandé. Posiadająca brytyjsko-zambijskie korzenie wokalistka była jedną z największych sensacji 2012 roku, a wylansowane przez nią przeboje “Next to Me” czy “My Kind of Love” docierały do nas zewsząd. Hitem okazała się także płyta “Our Version of Events”, którą w samej tylko Wielkiej Brytanii zakupiło przeszło dwa miliony słuchaczy. Dziś sława Emeli przeminęła, ale ona nie ma ochoty na odcinanie kuponów od dawnych sukcesów.

Czytaj dalej RECENZJA: Emeli Sandé “Let’s Say for Instance” (2022) (#1310)

RECENZJA: Christina Aguilera “La Tormenta” (EP) (2022) (#1309)

Cóż to było za zamieszanie. Gdy już wydawało się, iż Christina Aguilera zapomniała o swojej obietnicy wydania serii hiszpańskojęzycznych epek, ona zapowiedziała rychłą premierę “La Tormenta”. Tę później przesunęła ze względu na tragiczne doniesienia za Stanów Zjednoczonych, by ostatecznie sprezentować nam mini album chwilę później. Co więcej następnego dnia dwie jej epki złożone zostały na pełen krążek zatytułowany “Aguilera”*. Ciężko połapać się już w decyzjach jej managementu. Mniej zawirowań niesie sama muzyka.

Czytaj dalej RECENZJA: Christina Aguilera “La Tormenta” (EP) (2022) (#1309)

MOMENTY: Rihanna “Good Girl Gone Bad” (2007)

 

Kiedy Rihannę z muzyką kojarzy się dziś coraz mniej, przed kilkunastoma latami nie było na świecie wokalistki, która gromadziłaby większą publiczność. Po albumach “Music of the Sun” i “A Girl Like Me” przyszła pora na stylistyczną woltę i “Good Girl Gone Bad”. Wydana przed piętnastoma laty płyta jest krokiem milowym w karierze barbadoskiej artystki. Każdy z zawartych na niej utworów to gotowy przebój, który z rozrzewnieniem wspomina się po latach.

Czytaj dalej MOMENTY: Rihanna “Good Girl Gone Bad” (2007)

Luźne taśmy: maj ’22

Pierwsze próby wczucia się w klimat letnich festiwali. Zupełnie nowe oblicze pewnej kanadyjskiej wokalistki. Przyjęcie zaproszenia na imprezę jednego z najpopularniejszych polskich artystów. I na nieco bardziej undergroundowe przyjęcie u boku mało znanej niemieckiej formacji. Te i inne kawałki królowały u mnie w maju.

Czytaj dalej Luźne taśmy: maj ’22

RECENZJA: Harry Styles “Harry’s House” (2022) (#1308)

O brytyjskim wokaliście Harrym Stylesie już dawno przestano mówić w kontekście talent show i boysbandu, w którym przez kilka lat działał. Wszystko zmieniła debiutancka, imienna płyta, a opinię, że artysta zdecydowanie nie jest gwiazdką jednego sezonu, tylko ugruntował wydany dwa lata później krążek “Fine Line”. Tamten album był swoistym sprawdzianem, czy twórczość Harry’ego ma szansę zostać z nami na dłużej. Po pozytywnym werdykcie Brytyjczyk mógł odetchnąć.

Czytaj dalej RECENZJA: Harry Styles “Harry’s House” (2022) (#1308)

RECENZJA: Findlay “The Last of the 20th Century Girls” (2022) (#1307)

Gdybym trafiła na brytyjską wokalistkę Natalie Findlay kilka lat temu, gdy ta wydawała swój debiutancki album “Forgotten Pleasures”, nie byłabym zainteresowana ciągiem dalszym jej historii. Czasem jednak to dopiero druga płyta jest tym słynnym rozwinięciem skrzydeł i odnalezieniem może nie od razu całej drogi, ale chociażby początku ścieżki, którą chce się dalej podążyć.

Czytaj dalej RECENZJA: Findlay “The Last of the 20th Century Girls” (2022) (#1307)

RECENZJA: Lykke Li “EYEYE” (2022) (#1306)

Chociaż Szwecja od lat kojarzona jest z wysokiej jakości przebojowym popem, reprezentantka tamtego muzycznego rynku, Li Lykke Timotej Zachrisson, swoją twórczością woli podkreślać chłodny, skandynawski krajobraz własnej ojczyzny, który komponuje się z opowiadanymi przez nią historiami o złamanych sercach. Patent ten lepiej lub gorzej działa od przeszło dekady, ale Lykke Li oznajmia, że pora zamknąć ten smutny rozdział.

Czytaj dalej RECENZJA: Lykke Li “EYEYE” (2022) (#1306)