#932 James Blake “Assume Form” (2019)

Dopiero co zdążył minąć pierwszy miesiąc nowego roku, a ja już znalazłam płytę, która ma szansę namieszać w moim końcoworocznym podsumowaniu. I naprawdę nie przypuszczałam, że będzie to album właśnie tego faceta. Muzyka trzydziestoletniego Jamesa Blake’a podobała mi się odkąd pamiętam, ale nigdy nie oczarował mnie na tyle, bym nie mogła się od niego oderwać. Aż tu nadszedł osiemnasty stycznia i premiera “Assume Form”…

Czytaj dalej #932 James Blake “Assume Form” (2019)

#931 Alice Merton “Mint” (2019)

I build a home and wait for someone to tear it down, then pack it up in boxes, head for the next town running śpiewa Alice Merton w przeboju “No Roots”, który w ubiegłym roku opanował całą Europę. Urodzona w irlandzko-niemieckiej rodzinie wokalistka mimo młodego wieku zdążyła przeprowadzić się dziesiątki razy i posmakować życia w różnych częściach globu. Stąd jej piosenka o braku korzeni, która zwiastowała pierwsze długogrające dzieło Merton. Czy płyta “Mint”, jak tytułowa mięta, jest świeża i orzeźwiająca?

Czytaj dalej #931 Alice Merton “Mint” (2019)

Relacja z koncertu Toma Odella


Brytyjski wokalista Tom Odell jest z nami od 2013 roku, a nie było jeszcze roku (poza tym, w którym debiutował), by nie odwiedził swoich polskich fanów. Wpada na festiwale, występy w telewizyjnych programach czy w końcu osobne koncerty, które najlepiej pokazują, jaką popularnością w kraju nad Wisłą cieszy się jego muzyka. By nie pozostawić tego zagadnienia bez odpowiedzi – nadal dużą.

Czytaj dalej Relacja z koncertu Toma Odella

Relacja z koncertu Patrick the Pan

Trzy lata kazał nam czekać Piotr Madej (znany jako Patrick the Pan) na swój nowy album. Tytuł “trzy.zero” nie jest przypadkowy. W 2018 roku artysta wkroczył w kolejną, już czwartą, dekadę swojego życia. Nowa płyta jest więc takim osobliwym podsumowaniem. Smutnym i depresyjnym.

Czytaj dalej Relacja z koncertu Patrick the Pan

#930 BROODS “Conscious” (2016)

Swój tekst o drugim studyjnym albumie nowozelandzkiego, rodzinnego duetu BROODS zacznę wyświechtanym stwierdzeniem – drugi krążek jest największym sprawdzianem dla artysty; jego być albo nie być. Tym bardziej, gdy debiut został ciepło przyjęty. Musi to być stresujące – masz mniej czasu na pracę; ciągle ktoś nad tobą stoi i przygląda się temu, co robisz; pojawia się presja ze strony otoczenia. Przykro mi to już na wstępie stwierdzić, lecz Georgia i Caleb Nottowie oblali test drugiej płyty.

Czytaj dalej #930 BROODS “Conscious” (2016)

#929 Dodie “Human” (EP) (2019)

Dorothy Miranda Clark, znana w Internecie jako Dodie, ledwie weszła w wiek nastoletni a już postanowiła wypróbować moc Internetu i promować własną osobę. Łatwo zgadnąć – wrzucała do sieci covery. Był jednak jeden haczyk – sięgała po ukulele i nadawała znanym utworom (m.in. “Toxic” Britney Spears) drugie życie. Niedługo potem zaczęła pisać własne piosenki, w których łączyła melancholijny pop z folkiem. Właśnie wydała swoją trzecią epkę, “Human”. 

Czytaj dalej #929 Dodie “Human” (EP) (2019)

#928 CLOVES “One Big Nothing” (2018)

Naprawdę nazywa się Kaity Dunstan, ale kilka lat temu, zainspirowana podróżą na Bali, przyjęła pseudonim CLOVES. Pochodzi z Australii i wkrótce świętować będzie dwudzieste trzecie urodziny. O muzyce myślała od najmłodszych lat, mając na koncie epizod z występami w lokalnych pubach i barach. Niedługo potem wzięła udział w talent show “The Voice Australia”, z którym pożegnała się dość szybko, choć została zauważona przez słuchaczy. Wówczas zniknęła, by dojrzeć do nagrania debiutanckiej płyty.

Czytaj dalej #928 CLOVES “One Big Nothing” (2018)

#927 Zayn “Mind of Mine” (2016)

W marcu 2015 roku dla wielu nastolatek świat na chwilę się skończył. Zayn Malik, jeden z członków najpopularniejszego boysbandu ostatnich lat, zdecydował się opuścić jego szeregi, by po kilku latach nagrywania i przebywania w blasku fleszy odetchnąć i posmakować normalnego życia. Długiego urlopu jednak nie wziął, bo niecały rok później zaatakował nas solowym materiałem.

Czytaj dalej #927 Zayn “Mind of Mine” (2016)

#926 Elle King “Shake the Spirit” (2018)

I’m not America’s sweetheart but you love me anyway śpiewała w jednym z bardziej żywiołowych kawałków ze swojego debiutu Elle King. Przewidziała tym samym przyszłość, bo choć singiel “Ex’s & Oh’s” hulał po listach przebojów aż miło, pięć minut niepokornej Amerykanki szybko dobiegło końca. King nie jest jednak osobą, która by się tym przejmowała. Nie spieszyła się z wydaniem następcy “Love Stuff”. Powoli komponowała i pisała, choć na brak inspiracji narzekać nie mogła.

Czytaj dalej #926 Elle King “Shake the Spirit” (2018)