Nawet osoby tak pobieżnie jak ja zainteresowane polską sceną muzyczną musiały poczuć pod koniec października lekką ekscytację. Na sklepowe półki i serwisy streamingowe trafiły bowiem płyty dwóch artystek, o których już śmiało powiedzieć można, że należą do polskiej czołówki. Wymaga się od nich przez to wiele, a ja wprost nie mogłam doczekać się, by sprawdzić, czy poprzeczka jeszcze bardziej poszybowała w górę.
Czytaj dalej RECENZJA: Daria Zawiałow “Dziewczyna pop” & Kasia Lins “Omen” (2023)
Barbie i wampiry. Powrót jednej z najważniejszych brytyjskich kapel oraz nagranie od takiej, co dopiero jest na początku swojej kariery. A także pierwszy od dawna solowy utwór Samphy i filmowa nowość od zespołu Lord Huron. Te i inne piosenki znajdziecie na moich lipcowych taśmach.
Z polską muzyką mam tak, że nie słucham jej jakoś często i mam ogromne braki, ale jak już trafię na album, który mnie zainteresuje, nie potrafię przez długi czas wypuścić go z rąk. W pierwszej połowie 2020 roku do moich rąk trafiły dwa krążki, które przez pewien czas zdominowały moje playlisty.
Czytaj dalej #1097, 1098 Kasia Lins “Moja wina” (2020) & Stach Bukowski “Czerwony SUV” (2020)
Mroczna interpretacja wiersza polskiej poetki. Przeróbka glam rockowego nagrania w wykonaniu pewnej niepokornej wokalistki. Lider Arctic Monkeys sprawdzający się we francuskim repertuarze. Ponownie zatopienie się w solowym debiucie Diany Ross. Te i inne kompozycje czekają na was w czerwcowych taśmach.
Po raz kolejny do Poznania zjechali wykonawcy z Polski i paru europejskich krajów, by powalczyć o sławę i słuchaczy. Wiedzą, że warto, bo podczas tegorocznej edycji Spring Breaka mieliśmy parę powrotów. To w końcu tu w 2014 roku swoje pierwsze kroki stawiały duety The Dumplings i XXANAXX, które dziś cieszą się gronem oddanych fanów. Dwa lata później Daria Zawiałow sprawdzała, jak na jej piosenki zareagujemy. Kto wie, może za kilka lat któryś z tegorocznych debiutantów zaprezentuje się na Placu Wolności jako gwiazda wieczoru? Te, i wiele innych przykładów, udowodniają, że warto się na festiwalu pokazać.
Z pór roku najbardziej lubię, co pewnie mało kogo zaskoczy, lato. Jesień jednak też potrafi mieć swój urok, choć bardziej od kolorowych liści (i kasztanów, które nie są mi do niczego potrzebne ale i tak nie mogę się oprzeć, by nie zabrać kilku do domu) podoba mi się ona ze względu na rozpoczynający się sezon klubowych wydarzeń muzycznych. Swój tegoroczny koncertowy maraton rozpoczęłam w ubiegły wtorek.
Są tacy artyści, o których można powiedzieć, że znaleźli w Polsce swój drugi dom. Kiedy z odwiedzaniem nas nieco przystopowała Jessie Ware, do kraju nad Wisłą regularnie zaczęła zaglądać Imany. Śpiewała dla polskiej publiki niezliczoną ilość razy, i wszystko wskazuje na to, że pośpiewa jeszcze długo. Każdy jej koncert budzi ogromne zainteresowanie i wyprzedaje się na pniu. Podobnie było z trzema październikowymi występami. Wybrałam się na poznański, by przekonać się na własne oczy (i uszy), co tak przyciąga Polaków do tej ciemnoskórej wokalistki.
